مقایسهی تأثیر آموزش با فاصله در مقابل آموزش فشرده بر سطح هورمون کورتیزول بزاقی و قند بزاقی در زبانآموزان انگلیسی مبتدی
نویسندگان
1 استادیار، گروه زبان انگلیسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 دانشیار، گروه زبان انگلیسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه زبان انگلیسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
4 استادیار، گروه زبان انگلیسی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i838.1480چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: شیوههای آموزشی بر فرایند یادگیری زبان انگلیسی تأثیر گذاشته و سطح هورمونها و شاخصهای متابولیک را تحت تأثیر قرار میدهد. هدف مطالعه، مقایسهی تأثیر دو روش یادگیری با فاصله و یادگیری فشرده بر کورتیزول و قند بزاقی در بین زبانآموزان ایرانی بود.روشها: در این مطالعهی نیمهتجربی، ۱۱۸ زبانآموز مبتدی (۶۰ پسر و ۵۸ دختر) از دبیرستانهای شهرضا، اصفهان به صورت تصادفی انتخاب شدند. پس از آزمون تعیین سطح زبان، نمونههای بزاق برای سنجش کورتیزول و قند پیش از شروع تدریس گرفته شد. سپس ۶۰ نفر (میانگین سنی 13/4 ± 0/5) در گروه یادگیری با فاصله و ۵۸ نفر (میانگین سنی 13/8 ± 0/4) در گروه یادگیری فشرده قرار گرفتند. در گروه با فاصله، ۳۰ مورد الفبای آوایی در جلسه اول تدریس و پس از یک هفته مرور شد. در گروه فشرده، ۱۵ مورد در هر جلسه تدریس شد و مروری انجام نشد. نمونههای بزاق در جلسه دوم جمعآوری و با روش الایزا بررسی شدند. دادهها نیز توسط تحلیل کوواریانس یک طرفه آنالیز شدند (0/05 > P).یافتهها: سطح کورتیزول در گروه فشرده (5/68 نانوگرم/میلیلیتر) بهطور معناداری بالاتر از گروه با فاصله (4/59 نانوگرم/میلیلیتر) بود (0/05 > P). در خصوص قند بزاقی، با وجود اینکه مقدار آن در گروه یادگیری فشرده بیشتر بود اما تفاوت معنیداری بین دو گروه وجود نداشت (7/738 میلیگرم/دسیلیتردر گروه بافاصله و 7/74 گروه فشرده، (0/05 < P). این نتایج نشاندهندهی استرس بیشتر در یادگیری فشرده است.نتیجهگیری: یادگیری فشرده، استرس را افزایش میدهد و برای سلامتی مضر است، ولی یادگیری با فاصله اثرات استرسزای کمتری دارد.