تأثیر مواد سوپرجاذب رطوبتی و میکوریز بر رشد و عملکرد سیب‌زمینی در شرایط کم‌آبیاری

نویسندگان

1 دانشیار پژوهشی، بخش تحقیقات علوم زراعی- باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان، سازمان ‏تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران

doi
10.22059/ijhs.2020.307882.1833
چکیده

به­منظور بررسی اثر مواد سوپرجاذب رطوبتی و قارچ میکوریز بر کاهش مصرف آب، صفات رشد و همچنین عملکرد سیب‌زمینی آزمایشی بصورت طرح استریپ ‌فاکتوریل به اجرا درآمد. در این تحقیق مقدار آب آبیاری در سه سطح (100، 75 و50 درصد نیاز آبی بر اساس تبخیر و تعرق) در کرت­های افقی و فاکتور استفاده از سوپر جاذب Trawat200A با دو سطح (با مقادیر صفر و 80 کیلوگرم در هکتار) و میکوریز در دو سطح (تلقیح و عدم تلقیح با میکوریز گونه Glomus etunicatum) در کرت­های عمودی قرار گرفتند. نتایج تجزیه واریانس مرکب نشان داد اثر میزان آبیاری و استفاده از میکوریز و سوپرجاذب در اغلب صفات رویشی و همچنین عملکرد معنی­دار شد. مقایسه میانگین­ها نشان داد که با اعمال کم آبیاری صفات رویشی و عملکرد کل کاهش پیدا کردند، اما این کاهش در شرایط تلقیح با میکوریز و با کاربرد پلیمر سوپر جاذب به طور معنی­داری کمتر بود. در شرایط تنش متوسط و شدید استفاده توأم از میکوریز و سوپر جاذب  عملکرد کل را در مقایسه با عدم استفاده از آ‌ن‌ها به ترتیب حدود 5/9 و 15/10 درصد افزایش داد.