تحلیل کیفی و دسته بندی علل پایداری آسیبهای اقتصادی- اجتماعی و توسعهنیافتگی محله دروازه غار
نویسندگان
1 دکتری جامعه شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، جمهوری اسلامی ایران
2 استادیار گروه علوم اجتماعی دانشکده علوم انسانی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، جمهوری اسلامی ایران
3 استادیار گروه علوم اجتماعی دانشکده ادبیات، علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، جمهوری اسلامی ایران
doi
10.22034/scs.2022.154219چکیده
مطالعه بینظمیها و آسیبهای اجتماعی همراه با علل و انگیزههای پیدایی آنها و نیز شیوههای پیشگیری و درمان این پدیدهها، به انضمام مطالعه شرایط بیمارگونه اجتماعی است؛ زیرا خاستگاه اصلی آسیبها و کژ رفتاریهای اجتماعی را باید در کل حیات اجتماعی و نوع خاص روابط انسانی جستجو کرد. نابسامانیهای اقتصادی – اجتماعی چون: فقر، تورم، گرانی و دیگر عواملی که باعث محرومیت میشوند، زمینه مساعدی را برای انواع مختلف آسیبهای اجتماعی فراهم میآورند. ازاینرو مفهوم آسیبشناسی گستره وسیعی پیدا میکند و از ابعاد ارزشی و کاربردی فراوانی برخوردار میگردد. محله هرندی بهعنوان یکی از محلههای جنوب شهر تهران است که علیرغم پیشینۀ تاریخی و حتی اقتصادی - اجتماعی طولانی، امروزه به یکی از محلات پرمسئله و پرآسیب شهر تبدیلشده است (پروین و دیگران 1392). بهگونهای که از آن میتوان بهعنوان یک محلۀ رهاشده یا فروپاشیده اشاره کرد. باوجود مداخلات مقطعی و سطحی که در سطح محلۀ هرندی - عمدتاً در سطح فیزیکی و نه اجتماعی- انجامشده است همچنان در این محله آسیبهای اجتماعی آشکار و پنهان رخ میدهد. وجود بافت فرسوده و قدیمی، انواع خانوادههای نابسامان، درگیری و نزاع و... همه نشان از وضعیت نابسامان و رهاشدۀ این محلۀ شهری دارد. هدف اصلی این پژوهش تبیین آسیبشناختی علل پایداری آسیبهای اجتماعی و اقتصادی محله دروازه غار تهران طی 10 سال منتهی به سال ۱۳۹۸ است. همچنین در این پژوهش به تبیین شرایط تداومبخش آسیبهای اجتماعی و اقتصادی محله دروازه غار تهران، تبیین بافتارهای زمینهساز آسیبهای اجتماعی و اقتصادی این محله، و تبیین پیامدهای آسیبهای اجتماعی و اقتصادی در آن می-پردازیم.