استقرار و نهادینه سازی نظام ملی نوآوری کشاورزی در ایران
نویسندگان
1
2
3
doi
10.30490/aead.2007.58901چکیده
این مقاله در ابتدا به صورتی مختصر سیر تحول و تکامل نهادی نظامهای تحقیقات کشاورزی و پارادایمهای حاکم بر آن را در دور ه های مختلف مرور م ی کند. سپس با تبیین ویژگیهای اصلی تحقیقات کشاورزی در هر یک از این مقاطع ، به این موضوع اشاره می نم ا ی د که روند حاکم بر این تحولات نهادی مبین حرکت به سوی استفاده از رویکرد سیستمی در طراحی نظامهای تحقیقات کشاورزی و نیز مشارکت بیشتر ذینفعان در تدوین، اجرا و ارزیابی اهداف، سیاستها و برنامه های تحقیقات کشاورزی است. در ادامه، سیر تحول نظام تحقیقات کشاورزی در ایران مورد توجه قرار می گ ی ر د و با اشاره به این نکته که در طول هشت دهه گذشته تعداد زیادی از م ؤ سسات و مراکز تحقیقاتی دولتی و زیرساخت های تحقیقاتی در این حوزه ایجاد شده اند ، این ادعا مطرح می شو د که تحقیقات کشاورزی در ایران علی رغم برخورداری از ظرفیتهای نهادی درخور توجه، هنوز در مراحل اولیه تکامل نهادی قرار دا رد و به نظامی که بتواند مجموعه این ظرفیتها و بازیگران را حول یک محور مشخص و هدف مشترک سازماندهی ک ند و خاصیت هم افزایی را بین آنها برقرار ک ند، تبدیل نشده است. برای رفع این نقیصه پیشنهاد شده است تا در سیاستگذاریها و تصمیم گیری های کلان، این موضوع مورد توجه قرار گ ی ر د و با جهت گیری به سمت استقرار نظام ملی تحقیقات کشاورزی در ایران، ب ه تدریج زمینه استقرار نظام دانش و اطلاعات کشاورزی و نهایتا ً ایجاد نظام ملی نوآوری کشاورزی در کشور فراهم شو د.
