مطالعه عوامل موثر در ریزازدیادی پایه نیمه پاکوتاه گیلاس ‏MA60 ×MA

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد،‎ ‎‏ گروه علوم باغبانی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایران

2 دانشیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان ‏تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران

3 استادیار،‎ ‎‏ گروه علوم باغبانی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایران

4 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه ولایت ایرانشهر، ایرانشهر، ایران

doi
10.22059/ijhs.2019.277690.1616
چکیده

MA×MA60، پایه نیمه‌پاکوتاه گیلاس بوده که از طریق ریزازدیادی به راحتی تکثیر گردیده و به دلیل مقاومت به فیتوفیترا که از مهم‌ترین عوامل زوال درختان میوه هسته‌دار محسوب می شود، پایه با ارزشی است. این مطالعه با هدف بررسی اثر نوع محیط کشت و تنظیم کننده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های رشد بر پرآوری و ریشه‌زایی پایه MA60×MA در مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی انجام گرفت. آزمایش بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً صادفی با 4 تکرار اجرا شد. در مرحله پرآوری، تیمار‌ها شامل سه محیط کشت (MS، WPM و DKW) و دو تنظیم‌کننده رشد (بنزیل آمینو پورین و تیدیازوران) در غلظت‌های صفر، 1 و 2 میلی گرم بر لیتر و در مرحله ریشه‌زایی، تیمارها شامل سه محیط کشت (MS، WPM و DKW) و غلظت‌های مختلف ایندول بوتریک اسید (صفر، 1، 2 و 3 میلی گرم بر لیتر) بودند. نتایج نشان داد در مرحله پرآوری، بیشترین تعداد شاخه (33/6)، برگ (33/20) و کیفیت نمونه (00/3) در محیط کشت MS حاوی 2 میلی گرم بر لیتر بنزیل آمینو پورین و طول شاخه (3/2 سانتی متر) در محیط کشت MS حاوی 1 میلی گرم بر لیتر تیدیازوران بود. بیش ترین درصد ریشه‌زایی (75 در‌‌صد) و تعداد ریشه (33/5) به ترتیب در محیط کشت MS حاوی 3 میلی‌گرم بر لیتر ایندول بوتریک اسید و محیط کشت DKW حاوی 2 میلی گرم بر لیتر ایندول بوتریک اسید بدست آمد. گیاهچه‌ها در شرایط گلخانه با موفقیت سازگار شدند. درصد بقا در محیط کشت حاوی کوکوپیت و پرلیت حدودا 75 درصد بود.