مقایسه نگهداری فضای سبز به روش حجمی و ریزآیتمی از دیدگاه ناظران و پیمانکاران
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 استادیار جامعهشناسی و عضو هیأت علمی دانشگاه بیرجند، ایران
3 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22059/ijhs.2020.287959.1705چکیده
در امر نگهداری فضاهای سبز در ایران، تاکنون دو روش عمده نظارتی شامل روش ریز آیتمی و روش حجمی به کار گرفته شده است. این پژوهش برای اولین بار در ایران، به بررسی نظرات پیمانکاران و ناظران در خصوص دو روش نگهداری حجمی و ریزآیتمی فضای سبز در شهر مشهد میپردازد. ابتدا نظرات 100 کارشناس فعال در مدیریت فضای سبز مشهد (50 ناظر و50 پیمانکار) در سال 1394 در قالب طراحی یک پرسشنامه دریافت شد و پرسشنامه پیش از توزیع، از دیدگاه محتوایی مورد سنجش اعتبار یا روایی (Validity) و پایایی (Reliability) قرار گرفت. دادهها، در نهایت توسط نرم افزار SPSS و با آزمون کای اسکوئر مورد آنالیز و بررسی قرار گرفت. نتایج این پژوهش از دید ناظران و پیانکاران بیانگر ارجح بودن روش ریزآیتمی بر روش حجمی در نگهداری بهینه فضای سبز شهر مشهد بود. به نظر ایشان روش ریز آیتمی بهتر از روش حجمی میتواند زوایای پنهان در نگهداری فضای سبز را آشکار سازد. این روش نیاز به نیروی انسانی برای پیمانکار را کاهش میدهد و مشکلات فضای سبز را سریعتر تشخیص میدهد. همچنین، پروژههای نگهداری شده به این روش، بهره اقتصادی بهتری را برای پیمانکار و دستگاه نظارت، و نیز مدیریت بهینه منابع و کیفیت بالاتر نگهداری فضای سبز را به همراه دارد. ناظران و پیمانکاران در این بررسی نظرات مشابه متعددی در خصوص ابعاد هشتگانه نگهداری فضای سبز داشتند و تنها در رابطه با شاخص افزایش توافق پیمانکار و کارفرما و بهره اقتصادی بهتر بین دو سمت شغلی اختلاف نظر وجود داشت.