بررسی معیارهای خستگی چند محوره در پیش بینی عمر استوانه توخالی از جنس آلیاژ GH4169 و مقایسه با نمونه مرجع تجربی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 استاد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 دانشیار، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
4 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
چکیده
واماندگی خستگی که در اکثر قطعات مهندسی رخ میدهد عموماً به بارگذاری چند محوره ارتباط داده میشود. تغییر محورهای اصلی تنش و کرنش در بارگذاری چندمحوری سبب سختشوندگی اضافی شده و به عنوان عامل اصلی در کاهش عمر خستگی تلقی میشود. منشا چندمحوره بودن ریشه در دلایل مختلفی دارد و ممکن است ناشی از چند محوره بودن بارگذاری خارجی، هندسه پیچیده اجزا و یا تنشهای پسماند باشد. در تحقیق حاضر معیارهای خستگی چند محوره گوناگونی برای پیشبینی عمر خستگی قطعهای از جنس آلیاژ مورد استفاده قرار گرفته است و با استفاده از روش اجزا محدود یک نمونه استوانهای توخالی از جنس آلیاژ GH4169 تحت بارگذاری چند محوره کرنش کنترلی در دمای بالا، شبیه سازی شده است. حلقههای پسماند و تخمین عمر حاصل از نتایج شبیهسازی با نتایج تجربی نمونه مرجع صحت سنجی شدهاند. نتایج نشان میدهند رهیافتهایی که اثر همزمان تنش، کرنش و سختشوندگی اضافی را (خصوصاً در دمای بالا) در نظر میگیرند تخمین بهتری از عمر پیشبینی شده ارائه میکنند. از میان چندین معیار ارائه شده، به ترتیب معیارهای فاطمی- کورات، معیار فاطمی- سوسی و معیار انرژی بیشترین قرابت و همخوانی را با نتایج تجربی دارند.