تولید تریگونلین در کشت سلولی گیاه شنبلیله (Trigonella foenum-graecum) تحت تأثیر الیسیتورهای زیستی و غیر زیستی
نویسندگان
1 استادیار گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بیوتکنولوژی و بهنژادی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،ایران
3 استاد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/ijhs.2020.302100.1799چکیده
تریگونلین از متابولیتهای ثانویه با ارزش گیاه شنبلیله است. استفاده از کشت سوسپانسیون سلولی یکی از روش های پیشنهادی جهت تولید متابولیتهای ثانویه در شرایط درونشیشهای است. به منظور بررسی امکان تولید تریگونلین به کمک کشت سلولی گیاه شنبلیله آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار طراحی شد. جهت بررسی قابلیت کالوسزایی، ریز نمونههای برگ، ساقه و ریشه گیاه شنبلیله در محیط کشت MS حاوی تنظیمکنندههای رشد 2,4-D و BAP کشت شدند. ریزنمونههای مختلف شنبلیله القای کالوس انجام شد. بیشترین اندازه طول کالوس در تیمار 2,4-D (2mg/l) با اندازه 315 میلیمتر بهدست آمد که با سایر تیمارها تفاوت معنیدار داشت. بیشترین وزن تر و وزن خشک کالوس در ریزنمونه ریشه تحت تأثیر تیمار 2,4-D (2mg/l) با وزن تر 5/1 گرم و وزن خشک 08/0 گرم اختلاف معنی داری با سایر تیمارها داشته و دارای بیشترین مقدار وزن تر و خشک کالوس بود. در تیمار با BAP بیشترین اندازه کالوس در ریزنمونه ساقه تحت تأثیر تیمار BAP (1mg/l) با اندازه 320 میلیمتر بهدست آمد. بیشترین مقدار وزن تر و خشک کالوس تحت تیمار BAP (1mg/l) به ترتیب برابر با 5/1 و 07/0 گرم بهدست آمد. سه الیسیتور سالیسیلیک اسید، متیل جاسمونات و عصاره مخمر با غلظتهای مختلف جهت تولید تریگونلین در کشت سوسپانسیون شنبلیله استفاده شدند که الیستور سالیسیلیک اسید با غلظت 100 میکرومولار بیشترین مقدار تریگونلین در یک گرم ماده خشک را تولید کرد.