مطالعه جامعهشناختی شیوع پاندمی کووید-19 و رابطه آن با احساس ناامنی اجتماعی (مطالعه موردی شهروندان شهر تهران)
نویسندگان
1 عضو هئیت علمی پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی ناجا
2 دانشجوی دکتری بررسی مسائل اجتماعی دانشگاه یزد
3 دانشجوی دکتری بررسی مسائل اجتماعی دانشگاه خوارزمی پژوهشگر گروه مطالعات خانواده پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاد دانشگاهی
4 کارشناس ارشد جامعه شناسی
doi
چکیده
پاندمی کووید-19 نهتنها یک بیماری محسوب شده بلکه، تمامی ویژگیهای تعریف مسئلهای اجتماعی را در خود دارد. در ابعاد جهانی هم، 8 میلیارد انسان را در سرتاسر جهان در برمیگیرد و انسانها احساس ناامنی زیادی تجربه میکنند. هدف این پژوهش، بررسی رابطهی شیوع پاندمی ویروس کرونا با احساس ناامنی اجتماعی در شهر تهران است. روش تحقیق در این پژوهش از نوع پیمایشی است. ابزار گردآوری اطلاعات نیز پرسشنامهی استاندارد بوده است. یافتههای این پژوهش، حاکی از آن است که میانگین احساس ناامنی اجتماعی ناشی از شیوع کووید-19 در نمونهی مورد مطالعه (28/3) بهطور معنیداری از میانگین نظری (3) بیشتر است و در بین ابعاد احساس ناامنی اجتماعی، به ترتیب احساس ناامنی جانی، اقتصادی، عمومی، روانی، احساسی و جمعی بیشترین میانگین را داشتند و بیشترین تأثیر را از کووید-19 پذیرفتهاند. یافتهها نشان داد که بین سن و احساس ناامنی اجتماعی ناشی از شیوع کرونا رابطه معنیداری وجود ندارد و احساس ناامنی اجتماعی ناشی از شیوع کووید-19 برحسب تحصیلات، بهطور معنیداری متفاوت است. همچنین زنان بیشتر از مردان احساس ناامنی داشتهاند. بنابراین، براساس یافتههای پژوهش حاضر میتوان اینگونه تبیین کرد که با شیوع کووید-19 میزان احساس ناامنی اجتماعی در میان افراد مورد مطالعه افزایش یافته است.