اثربخشی آموزش خودشفقتورزی بر اضطراب اجتماعی دانشآموزانِ دختر دارای علائم اضطراب اجتماعی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
4 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
هدف این پژوهش، اثربخشی آموزش خودشفقتورزی بر اضطراب اجتماعی دانشآموزانِ دختر دارای علائم اضطراب اجتماعی بود. این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزانِ دختر متوسطۀ دوم شهر مرودشت در سال تحصیلی 1400-1399 بود. از این جامعه، نمونهای به حجم 32 نفر (16 نفر برای هر گروه) به شیوه هدفمند، انتخاب و با روش تصادفی به گروههای آزمایش و گواه گمارده شدند. دورۀ آموزشی خودشفقتورزی به مدت هشت جلسۀ هفتگی به مدت 2/5 ساعت بر روی گروه آزمایش انجام گرفت و به گروه کنترل هیچ آموزشی ارائه نشد. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامۀ اضطراب اجتماعی نوجوانان (SAS-A) و پرسشنامۀ اطلاعات جمعیتشناختی محققساخته بود که در سه مرحلۀ پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری (سه ماهه) تکمیل شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره در نرمافزار SPSS (نسخۀ 24) انجام گرفت. نتایج این پژوهش نشان از وجود تفاوت معنادار در گروه آزمایش و گواه، در مرحله پسآزمون (P≤0.01) و پیگیری (P≤0.02) بود؛ لذا با اطمینان 98 درصد میتوان نتیجه گرفت که اثربخشی آموزش خودشفقتورزی بر اضطراب اجتماعی دانشآموزانِ دختر دارای علائم اضطراب اجتماعی موثر است.