نقش مهارتهای ارتباطی در تحرک اجتماعی میاننسلی (مورد مطالعه: ساکنین بالای 30سال شهر تهران)
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم اجتماعی و ارتباطات و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شرق،تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد ارتباطات اجتماعی و پژوهشگر افتخاری مرکز پژوهشهای اجتماعی کندوکار (نویسنده مسئول
doi
چکیده
اینکه تحرک اجتماعی در یک جامعه به ویژه از نوع عمودی صعودی چه وضعیتی دارد و تابع چه عواملی است یکی از نشانگرهای قضاوت دربارهی توسعهی آن جامعه است. هدف از این مطالعه، شناخت نقش مهارتهای گفتاری، خودگشودگی، نوشتاری و استفاده از تکنولوژیهای ارتباطی در تحرک اجتماعی میاننسلی است. این پژوهش از نوع کمّی بوده و از روش پیمایش و ابزار پرسشنامه محققساخته استفاده شده است. جامعه آماری شامل 5.240.090 نفر از شهروندان بالای 30 سال تهرانی بوده است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 384 نفر بهدست آمد. نمونهگیری بهصورت خوشهای چندمرحلهای انجام شدهاست. نتایج نشان داد؛ مهارتهای ارتباطی و متغیرهای جمعیتی با ضریب تعیین19/. بر تحرک اجتماعی شهروندان اثر داشتهاند. مهارت نوشتاری با بتای 0.23 و مهارت خودگشودگی با بتای 0.24 در تحرک اجتماعی میاننسلی اثرگذار بودند. بین مهارت گفتاری و مهارت استفاده از تکنولوژیهای ارتباطی با تحرک اجتماعی هیچ نوع رابطه معناداری وجود نداشت. متغیر جنس با بتای 0.34- و متغیر وضع تأهل با بتای 0.11 در تحرک اجتماعی اثرگذار بود. بر اساس آزمون t تحرک اجتماعی میاننسلی عمودی از نظر جنسیت به نفع مردان و بر حسب وضع تأهل نیز به نفع مجردها بوده است. مهارت ارتباطی ساکنین شهر تهران، بیشتر از حد متوسط و تحرک اجتماعی میاننسلی برای مردان صعودی و برای زنان نزولی بود.