اثر سطوح روغن ماهی بر عملکرد، خصوصیات لاشه و ترکیب اسیدهای چرب گوشت در گوسالههای نر پرواری تغذیهشده با جیرههای حاوی مقادیر مختلف یونجة خشک
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
2 استادیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
doi
10.22059/ijas.2014.53776چکیده
به منظور بررسی اثر افزودن سطوح مختلف روغن ماهی و علوفة یونجه و ذرت سیلوشده بر عملکرد پروار و ترکیب و کیفیت لاشه و پروفایل اسیدهای چرب لاشة 36 گوسالة نر هلشتاین با میانگین وزن اولیة 61± 345 کیلوگرم در قالب طرح کاملاً تصادفی و به روش فاکتوریل 3×2 (0، 1 و 1/2 درصد روغن ماهی و دو سطح 10 و 20 درصد یونجة خشک) 90 روز مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد بین تیمارها تفاوت معناداری از لحاظ افزایش وزن روزانه، مصرف مادة خشک و ضریب تبدیل غذایی وجود نداشت. سطح بالای روغن ماهی، صرف نظر از نسبت یونجه در جیره باعث کاهش مصرف خوراک شد (01/0P<). سطح بالای یونجة خشک باعث کاهش مصرف مادة خشک شد(01/0P<). مکملکردن روغن ماهی اکسیداسیون گوشت را دو ماه پس از کشتار به طور معناداری افزایش داد (01/0P<). افزودن روغن ماهی به جیره موجب افزایش معناداری در مقدار نسبی اسیدهای چرب دکوزاهگزائنوئیک و ایکوزاپنتانوئیک چربی عضلة چشمی (01/0P< ) و افزایش غلظت اسیدهای چرب n-3 (01/0P<) و در پی آن کاهش معنادار نسبت اسیدهای چرب n-6 به n-3 شد (01/0P< ). نتایج مطالعة حاضر نشان داد که با بهکارگرفتن راهکارهایی جهت جلوگیری از اکسیداسیون گوشت پس از کشتار، روغن ماهی میتواند برای افزایش اسیدهای چرب سلامتیبخش در محصولات دامی استفاده شود. همچنین باتوجه به کاهش مصرف خوراک در نتیجة مکملسازی روغن ماهی، جیرههای بر پایة ذرت سیلوشده در مقایسه با یونجة خشک بهتر میتوانند از آثار کاهندگی مکملهای چربی بر مصرف خوراک جلوگیری کنند.