فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقاله پژوهشی مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تعیین ارتباط بین ابتلا به کووید-19 و سندرم خستگی مزمن انجام شد. روش‌ها: این مطالعه‌ی مقطعی و توصیفی- تحلیلی بر روی افراد 18 تا 60 سال بدون سابقه‌ی بیماری زمینه‌ای که طی 6 تا 12 ماه گذشته به کرونا مبتلا شده و به‌صورت سرپایی برای انجام تست PCR به مراکز منتخب کرونا در اصفهان مراجعه کرده بودند، انجام شد. معیارهای ورود شامل تأیید ابتلا با تست PCR و رضایت شرکت‌کنندگان بود. افراد با سابقه بستری یا بیماری‌های زمینه‌ای جسمی و روانی از مطالعه حذف شدند. 386 نمونه به روش تصادفی ساده از فهرست 2863 نفری سامانه جامع داده‌های کرونا مرکز منتخب انتخاب شد. برای سنجش خستگی از پرسشنامه چالدر با آلفای کرونباخ 0/91 استفاده شد که روایی و پایایی آن توسط فلاح و تقی‌زاده در ایران تأیید شده است. یافته‌ها: میانگین خستگی بیماران 29/72 (در محدوده‌ی نمره 14تا70) می‌باشد که کمتر از مقدار متوسط 42 است. بین میزان خستگی زنان و مردان و همچنین بین میانگین میزان خستگی با سن و شاخص توده‌ی بدنی تفاوت معنی‌داری وجود نداشت. اما با افرایش سن، میانگین خستگی اندکی کاهش یافت. میانگین خستگی برای افراد با شاخص توده‌ی بدنی نرمال، کمی پایین‌تر از افراد با شاخص توده‌ی بدنی غیر نرمال بود. میانگین خستگی در مشاغل کم‌تحرک مانند دانشجو، بازنشسته و خانه‌دار بیشتر از کادر بیمارستان، کارمند و کارگر بود. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به نظر می‌رسد، میزان خستگی مزمن 6 تا 12 ماه پس از ابتلا به کرونا در افرادی که به‌صورت سرپایی جهت انجام تست PCR مراجعه کرده بودند به طور کلی کم یا بسیار کم است.