تأثیر تغذیة سیلاژ خارشتر با خرمای ضایعاتی بر قابلیت هضم، تخمیر، جمعیت پروتوزوآیی و سنتز پروتئین میکروبی در گوسفند
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم دامی دانشگاه کرمان
2 دانشیار، بخش مهندسی علوم دامی دانشگاه شهید باهنر کرمان
3 استادیار، بخش مهندسی علوم دامی دانشگاه شهید باهنر کرمان
4 استادیار، بخش مهندسی علوم دامی دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22059/ijas.2014.53783چکیده
آزمایش به منظور بررسی تأثیر تغذیة سیلاژ خارشتر با خرمای ضایعاتی بر ابقای نیتروژن، تخمیر و سنتز پروتئین میکروبی در گوسفند انجام شد. برای تهیة سیلاژ، 100 کیلوگرم خارشتر با 20 کیلوگرم خرما 45 روز سیلو گردید. جیرههای آزمایشی دارای 0، 7، 14 و 21 درصد سیلاژ خارشتر با خرمای ضایعاتی بودند. از 4 رأس گوسفند نر در قالب طرح چرخشی در 4 دوره 21 روزه استفاده گردید. سیلوکردن خارشتر با خرمای ضایعاتی سبب افزایش پروتئین خام و چربی سیلاژ شد (05/0P<). قابلیت هضم ظاهری پروتئین خام جیرههای آزمایشی با افزودن سیلاژ خارشتر دارای خرمای ضایعاتی کاهش یافت (05/0>P). مصرف نیتروژن، نیتروژن هضم و ابقاشده در گوسفندان تغذیهشده با جیرة دارای 21 درصد سیلاژ خارشتر بیشترین مقدار بود (05/0P<). با افزایش سطح سیلاژ خارشتر در جیرهها آلانتوئین دفعی و میزان نیتروژن و سنتز پروتئین میکروبی بهصورت خطی افزایش یافت (05/0P<). بیشترین جمعیت کل پروتوزوآ و گونههای انتودینیوم در مایع شکمبه با 21 درصد سیلاژ خارشتر مشاهده شد (05/0P<). بنابراین با توجه به بهبود تعادل نیتروژن و افزایش پروتئین میکروبی با تغذیة 21 درصد سیلاژ خارشتر با خرمای ضایعاتی، میتوان بدون تأثیر منفی بر عملکرد حیوانات از آن در جیرة دامها استفاده کرد.