ارزیابی مصرف غیرمنطقی داروی آلبومین و تعیین ریسک‌فاکتورهای مرتبط با آن و ارزیابی اثربخشی مداخلات داروساز بالینی در کاهش خطاهای تجویز آن

نویسندگان

1 داروساز، گروه داروسازی بالینی و مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشکده‌ی داروسازی و علوم داروئی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 استادیار، گروه داروسازی بالینی و مرکز تحقیقات پرفشاری خون، دانشکده‌ی داروسازی و علوم داروئی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 استادیار، مرکز تحقیقات تهاجمی قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

4 دانشیار، گروه داروسازی بالینی و مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشکده‌ی داروسازی و علوم داروئی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.48305/jims.v43.i830.1099
چکیده

مقاله پژوهشی مقدمه: با توجه به اهمیت تجویز منطقی آلبومین، این مطالعه با هدف بررسی میزان مصرف غیر منطقی آلبومین در بیمارستان قلب شهید چمران اصفهان و ارزیابی میزان پذیرش مداخلات داروساز بالینی در کاهش تجویز غیرمنطقی این دارو طراحی گردید. روش‌ها: تمام بیماران دریافت‌کننده‌ی آلبومین در بازه‌ی مطالعه به صورت در دسترس جهت ارزیابی الگوی تجویز و مصرف آلبومین مورد بررسی قرار گرفتند. همچنین آنالیزهای مرتبط به بررسی ارتباط بخش بستری، علت بستری و تخصص پزشک تجویزکننده با تجویز غیر منطقی آلبومین انجام شد. همچنین با مقایسه‌ی میزان تجویز قبل و بعد از مداخله اثربخشی مداخله‌ی داروساز بالینی ارزیابی شد. یافته‌ها: در مطالعه‌ی انجام شده، 264 بیمار دریافت‌کننده‌ی داروی آلبومین (982 ویال) مورد مطالعه قرار گرفتند که در 84 درصد از بیماران بررسی شده و 80/1 درصد ویال‌ها تجویز آلبومین غیرمنطقی بود. نتایج نشان داد، علت بستری، تخصص پزشک تجویز‌کننده و بخش بستری ارتباط معنی‌داری با تجویز غیر منطقی آلبومین داشت. همچنین مداخله‌ی داروساز بالینی، سبب کاهش بیش از ۵۰ درصدی مصرف آلبومین در بیمارستان گردید. نتیجه‌گیری: اکثر موارد، تجویز آلبومین در مرکز قلب چمران، به‌صورت تجربی بوده و عمدتاً به علت عدم وجود گایدلاین‌های معتبر جهت استفاده از آلبومین به ویژه در اطفال و نوزادان می‌باشد. از این‌رو شایسته است که برنامه‌های جدی برای تجویز آلبومین جهت کاهش هزینه‌های سیستم درمانی و کاهش عوارض ناخواسته ناشی از مصرف غیر منطقی آلبومین اتخاذ گردد.