مدیریت اضطراب/ عدم‌قطعیت در ارتباطات میان‌فرهنگی با اهل‌سنت، مطالعه‌ای روایی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران

2 استاد، دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران

doi
چکیده

ارتباطات میان شیعه و اهل‌سنت به‌دلیل اختلافاتی که دو گروه در زمینه‌های مختلف ازجمله فرهنگی با یکدیگر دارند، در حوزه ارتباطات میان‌فرهنگی قابل‌بررسی است. «نظریه مدیریت اضطراب/عدم‌قطعیت در ارتباط مؤثر» یکی از نظریات نوین ارتباطات میان فرهنگی به شمار می‌رود که هدف آن مدیریت اضطراب و عدم‌قطعیت در تعامل ما با غریبه (دیگری) و نگه‌داشتن آن در سطح مطلوب - جایی میان آستانه حداکثر و حداقل- به‌منظور برقراری یک «ارتباط مؤثر» با «دیگری» است. در این پژوهش تلاش شده با کنکاش در منابع کتب روایی شیعه و با استفاده از روش تحلیل مضمون سیره گفتاری و رفتاری و توصیه‌های معصومین علیهم‌السلام در تعامل با اهل‌سنت در چارچوب نظریه مدیریت اضطراب/عدم‌قطعیت در ارتباط مؤثر مورد مطالعه قرار گیرد و راهکارهایی برای افزایش همگرایی شیعه و اهل‌سنت و کاهش اختلاف میان ایشان استخراج شود. درنتیجه تحلیل روایات گردآوری‌شده، 38 مضمون اولیه، 16 مضمون سازمان‌دهنده و پنج مضمون فراگیر شناسایی شدند. مضامین فراگیر شناسایی‌شده که به‌عنوان محورهای اصلی مدیریت اضطراب/عدم‌قطعیت در ارتباطات میان‌فرهنگی با اهل‌سنت به‌شمارمی‌روند، عبارتنداز: «همدلی با اهل‌سنت»، «عفت‌کلام و پرهیز از بدزبانی و توهین به مقدسات»، «حسن‌معاشرت با اهل‌سنت»، «همراهی با اهل‌سنت و شرکت در اجتماعات مسلمانان» و «پرهیز از خودبرتربینی و برائت‌جویی از اهل‌سنت».