اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن شفقتورز بر صفات تاریک شخصیت و نظریهی ذهن نوجوانان با رفتارهای پرخطر
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
3 استادیار، گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
4 استادیار، گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i829.1066چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن شفقتورز بر صفات تاریک شخصیت و نظریهی ذهن نوجوانان با رفتارهای پرخطر بود.روشها: در پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون حاضر تعداد 30 دانشآموز پسر مقطع متوسطه دوم با رفتارهای پرخطر شهر تبریز در سال تحصیلی 1399-1398 به صورت هدفمند و غربالگری انتخاب و به شیوهی تصادفی در 2 گروه آزمایش و گواه تخصیص یافتند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامهی رفتارهای پرخطر، مقیاس صفات تاریک شخصیت و پرسشنامه نظریه ذهن استفاده شد. دادهها با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس چندمتغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافتهها: نتایج نشان داد، شناخت درمانی مبتنی بر ذهن شفقتورز بر صفت ماکیاولیستی (0/001 > P)، خودشیفته (0/001 > P)، ضداجتماعی (0/001 >P) و نظریهی ذهن (0/001 > P) تأثیر دارد. به عبارتی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن شفقتورز با کاهش صفات تاریک شخصیت و بهبود نظریهی ذهن نوجوانان با رفتارهای پرخطر همراه بود.نتیجهگیری: بر اساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که شناخت درمانی مبتنی بر ذهن شفقتورز میتواند به عنوان درمانی مؤثر جهت بهبود مشکلات روانشناختی و بهبود نظریهی ذهن نوجوانان با رفتارهای پرخطر بکار گرفته شود.