اثر تغذیه پروبیوتیک باکتریایی تجاری بر تولید شیر و متابولیت‌های خونی میش‌های مهربان‌‌

نویسندگان

1 مدرس در دانشگاه رازی، تخصص: تغذیه نشخوارکنندگان/ پروبیوتیک های باکتریایی و قارچی/ ترکیب اسیدهای چرب شیر و ترکیب شیمیایی شیر در گوسفند/ اثر آنزیم های پروتئاز بر روی قابلیت هضم خوراک

2 عضو هیات علمی، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22059/jap.2017.228046.623163
چکیده

به منظور تعیین اثر یک پروبیوتیک باکتریایی تجاری بر تولید و ترکیب شیر و برخی متابولیت‌ها و آنزیم‌های خونی میش‌های شیرده، آزمایشی با استفاده از 16 راس میش نژاد مهربان در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با دو تیمار و هشت تکرار انجام شد. میش‌ها در جایگاه‌های انفرادی قرار داده شدند و با جیره‌ای بر پایه 60 درصد علوفه یونجه و 40 درصد کنسانتره به همراه یا بدون پروبیوتیک تغذیه شدند. تولید شیر هر میش‌ به طور هفتگی از هفته یک تا 12 اندازه‌گیری شد و نمونه‌های خون در هفته‌های چهار، هشت و 12 شیردهی در دو نوبت قبل و بعد از خوراک دادن به دست آمد. داده‌ها با استفاده از اندازه گیری‌های تکرار شده در زمان تجزیه آماری شدند. نتایج نشان داد که، پروبیوتیک اثر معنی‌داری بر تولید و ترکیب شیمیایی شیر میش‌های مهربان نداشت، ولی باعث تغییر در روند تولید شیر شد. همچنین پروبیوتیک باعث افزایش معنی‌دار در فعالیت‌ آنزیم‌ آلانین آمینوترانسفراز خون در هفته‌های چهار و هشت شیردهی در قبل و بعد از خوراک‌دهی (01/0P<) و آنزیم آلکالین فسفاتاز خون در هفته‌های هشت و 12 شیردهی در قبل و بعد از خوراک‌‌دهی (01/0P<) شد. فعالیت آنزیم آسپارتات ترانس آمیناز در قبل از خوراک‌د‌هی در هفته هشت شیردهی (05/0P<) و قبل و بعد از خوراک‌دهی هفته 12 شیردهی (01/0P<) افزایش یافت. بر اساس نتایج تحقیق حاضر، اگرچه پروبیوتیک باکتریایی تجاری اثر معنی‌داری بر تولید و ترکیب شیر در کل دوره شیردهی نداشت، ولی روند تولید شیر در طول شیردهی و برخی پارامترهای خونی را تغییر داد.