بررسی اثر اسید هیومیک بر برخی ویژگی‌های مورفوفیزیولوژیکی و بیوشیمیایی پایه‌های بادام تحت ‏تنش شوری

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 دانشیار، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

4 دانشیار، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

doi
10.22059/ijhs.2019.277630.1615
چکیده

انتخاب منابع ­کودی مناسب، مشکلات ناشی از شوری را از گیاه دور می­کند. بدین­منظور، آزمایش فاکتوریل، در قالب طرح بلوک­های­کامل تصادفی،در سه تکرار، در دانشگاه ­محقق اردبیلی، در سال­های 96-1395، انجام شد.عامل اول اسیدهیومیک در­ چهار سطح (صفر، 5/2، 5 و7 کیلوگرم­برهکتار)، عامل دوم کلریدسدیم در چهار سطح (صفر،60،120 و180 میلی­مولار) و عامل سوم پایه­های ­دوساله­ بادام ­بذری در دو سطح (GF677 و  (GN15بودند نتایج نشان داد با افزایش شوری، وزن خشک ریشه به ساقه، به­ویژه در GF677، Na+ و Cl– و شاخص روزنه­ای، به‌ویژه در GN15، افزایش و سطح­ویژه­­برگ، K+ و N، پتانسیل­آب­برگ، هدایت روزنه­ای، فتوسنتز و تعرق، به­ویژه در GN15، کاهش پیداکردند. کربوهیدرات­، تا  120 میلی­مولار، به­ویژه در GF677، افزایش و سپس کاهش یافت. GF677، با افزایش اسیدهیومیک تا 5 کیلوگرم­برهکتار، در شوری 180 میلی­مولار، با بیشترین وزن خشک ریشه به ساقه و سطح ویژه برگ، کمترین Na+ و Cl– و بیشترین K+ و N برگ، دارای بیشترین پتانسیل آب برگ (9/1- مگاپاسکال) و کربوهیدارت (92/86 میلی­گرم­ بر گرم­ وزن­تر)، نسبت به دو پایه دیگر بود. بیشترین هدایت روزنه­ای (53/0 میلی­مول­برمترمربع­برثانیه) و فتوسنتز (73/18 میکرومول CO2 برمترمربع­برثانیه) در پایه GF677، 5/2 کیلوگرم­برهکتار اسیدهیومیک و شوری شاهد به‌دست آمد. با افزایش اسیدهیومیک، در این شرایط، شاخص روزنه­ای، به­ویژه در پایه GF677، کاهش یافت. لذا، GF677، متحمل­ترین پایه ­به ­شوری و 5/2 و 5 کیلوگرم­برهکتار اسیدهیومیک، مناسب­ترین سطوح، بر پایه­های بادام ارزیابی گردیدند.