بررسی اثر اسید هیومیک بر برخی ویژگیهای مورفوفیزیولوژیکی و بیوشیمیایی پایههای بادام تحت تنش شوری
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 دانشیار، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
4 دانشیار، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22059/ijhs.2019.277630.1615چکیده
انتخاب منابع کودی مناسب، مشکلات ناشی از شوری را از گیاه دور میکند. بدینمنظور، آزمایش فاکتوریل، در قالب طرح بلوکهایکامل تصادفی،در سه تکرار، در دانشگاه محقق اردبیلی، در سالهای 96-1395، انجام شد.عامل اول اسیدهیومیک در چهار سطح (صفر، 5/2، 5 و7 کیلوگرمبرهکتار)، عامل دوم کلریدسدیم در چهار سطح (صفر،60،120 و180 میلیمولار) و عامل سوم پایههای دوساله بادام بذری در دو سطح (GF677 و (GN15بودند نتایج نشان داد با افزایش شوری، وزن خشک ریشه به ساقه، بهویژه در GF677، Na+ و Cl– و شاخص روزنهای، بهویژه در GN15، افزایش و سطحویژهبرگ، K+ و N، پتانسیلآببرگ، هدایت روزنهای، فتوسنتز و تعرق، بهویژه در GN15، کاهش پیداکردند. کربوهیدرات، تا 120 میلیمولار، بهویژه در GF677، افزایش و سپس کاهش یافت. GF677، با افزایش اسیدهیومیک تا 5 کیلوگرمبرهکتار، در شوری 180 میلیمولار، با بیشترین وزن خشک ریشه به ساقه و سطح ویژه برگ، کمترین Na+ و Cl– و بیشترین K+ و N برگ، دارای بیشترین پتانسیل آب برگ (9/1- مگاپاسکال) و کربوهیدارت (92/86 میلیگرم بر گرم وزنتر)، نسبت به دو پایه دیگر بود. بیشترین هدایت روزنهای (53/0 میلیمولبرمترمربعبرثانیه) و فتوسنتز (73/18 میکرومول CO2 برمترمربعبرثانیه) در پایه GF677، 5/2 کیلوگرمبرهکتار اسیدهیومیک و شوری شاهد بهدست آمد. با افزایش اسیدهیومیک، در این شرایط، شاخص روزنهای، بهویژه در پایه GF677، کاهش یافت. لذا، GF677، متحملترین پایه به شوری و 5/2 و 5 کیلوگرمبرهکتار اسیدهیومیک، مناسبترین سطوح، بر پایههای بادام ارزیابی گردیدند.