فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش، اثر کاربرد برگی سولفات­پتاسیم (صفر، 1500 و3000 میلی­گرم در لیتر) در ترکیب با اسید جیبرلیک (صفر، 30، 60 و 90 میلی‌گرم در لیتر) بر عملکرد و اجزای آن و شاخص­های کیفی و آنتی‌اکسیدانی میوه انگور رقم بیدانه­سفید بررسی شد. پژوهش به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در یک تاکستان واقع در شهرستان ملایر اجرا شد. تیمار محلول‌پاشی در سه مرحله شامل یک هفته قبل ­از ­گلدهی، دو و چهار هفته بعد از گلدهی اجرا شد. براساس نتایج بیشترین میزان مواد جامد محلول و محتوای آنتوسیانین، اسید آسکوربیک و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی حبه­ها مربوط تاک‌های تیمارشده با غلظت 3000 میلی­گرم در لیتر سولفات­پتاسیم در ترکیب با غلظت 30 میلی­گرم در لیتر اسید­جیبرلیک بود. بیشترین میزان فنول ­و فلاونوئید­کل حبه­ها به ترتیب مربوط به تاک‌های تیمارشده با  غلظت 3000 میلی‌گرم سولفات پتاسیم در ترکیب 60 میلی­گرم در لیتر و 90 میلی­گرم در لیتر اسید­جیبرلیک بود. همچنین بیشترین محتوای ساکاروز و گلوکز مربوط به میوه­ تاک‌های تیمارشده با سطح سوم سولفات­پتاسیم در ترکیب با سطح دوم اسیدجیبرلیک بود. کاربرد برگی سولفات­پتاسیم منجر به افزایش رسوراترول و وینیفرین در تاک‌های تیمارشده با اسیدجیبرلیک شد. همچنین بیشترین فعالیت آنزیم‌های کاتالاز، گایاکول­پراکسیداز و آسکوربات­پراکسیداز در تاک‌های تیمارشده با غلظت 90 میلی­گرم در لیتر اسیدجیبرلیک در ترکیب با غلظت 3000 میلی­گرم در لیتر سولفات‌پتاسیم مشاهده شد. در مجموع کاربرد برگی 3000 میلی­گرم در لیتر سولفات­پتاسیم به‌ویژه در ترکیب با سطوح متوسط اسیدجیبرلیک ضمن بهبود عملکرد و تجمع ماده خشک بیشتر منجر به افزایش قند و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی حبه­ها شد.