اثر روغن ماهی و اسانس آویشن برعملکرد پروار و خصوصیات لاشۀ بزغاله‏های مهابادی

نویسندگان

1 کارشناس‏ ارشد گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

2 دانشیار گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

3 دانشجوی دکتری تغذیۀ دام گروه علوم دامی دانشگاه بیرجند

4 استادیار گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

5 دانشجوی دکتری تغذیۀ دام گروه علوم دامی دانشگاه زنجان

doi
10.22059/ijas.2013.50376
چکیده

در این مطالعه اثر روغن ماهی و اسانس آویشن بر عملکرد و خصوصیات لاشۀ بزغاله‌های نر مهابادی بررسی شد. برای این منظور 28 رأس بزغاله نژاد مهابادی 4 تا 5‌ ماهه با میانگین وزن اولیۀ 8/2±8/17 کیلوگرم به‌طور تصادفی با یکی از چهار جیرۀ: 1. شاهد، 2. 2/0 درصد اسانس آویشن، 3. 2درصد روغن‏ماهی؛ و 4. 2درصد روغن‏ماهی+2/0درصد اسانس آویشن، به‌صورت انفرادی و به مدت 84 روز تغذیه شدند. بزغاله‏ها هر 21 روز وزن‌کشی شدند و در انتهای آزمایش کشتار شدند. میانگین مادۀ خشک مصرفی، افزایش وزن روزانه، و ضریب تبدیل غذایی تحت تأثیر روغن ماهی و اسانس آویشن قرار نگرفت (05/0<P). افزودن 2 درصد روغن ماهی (تیمار 3) به جیره، به‌طور معنی‌داری ضخامت چربی روی دندۀ 12 را افزایش داد (05/0>P)، اما وزن نهایی، وزن لاشۀ گرم، بازده لاشه، مساحت عضلۀ چشمی، طول لاشه، وزن کبد و کلیه، چربی احشایی، و چربی کلیه تحت تأثیر اسانس آویشن و روغن ماهی قرار نگرفت (05/0>P). درصد و وزن قطعات متفاوت لاشه، و همچنین عضله، چربی، و استخوان تفکیک‌شده از دنده‌ها تحت تأثیر روغن ماهی و اسانس آویشن قرار نگرفت (05/0>P). نتایج این آزمایش نشان می‌دهد که مکمل‌سازی جیرۀ بزغاله‌های مهابادی با روغن ماهی و اسانس آویشن تأثیر چندانی روی عملکرد و صفات لاشه ندارد، ولی روغن ماهی باعث افزایش ضخامت چربی پشتی می‌شود.