تأثیر میکرو و نانوذرات سیلیسیم بر رشد و عملکرد توت‌فرنگی در کشت هیدروپونیک

نویسندگان

1 استادیار پژوهشی پژوهشکده خرما و میوه‌های گرمسیری، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج ‏کشاورزی، اهواز، ایران

2 ‏‌دانشجوی سابق دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران ‏

doi
10.22059/ijhs.2019.280371.1637
چکیده

در این پژوهش اثر غلظت­های مختلف میکرو و نانوذرات دی­اکسید­ ­سیلیسیم (20، 40، 60 و 80 میلی‌گرم در لیتر) و دو روش کاربرد محلول‌پاشی برگی و محلول‌دهی ریشه­ای بر برخی ویژگی­های رشدی و عملکردی توت­فرنگی رقم کاماروزا بررسی شد. این پژوهش به صورت آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در دانشگاه بوعلی­سینا همدان اجرا گردید. ویژگی­های رشدی شامل تعداد برگ، سطح برگ، طول دمبرگ، قطر دمبرگ، ارتفاع گیاه، طول ریشه، وزن تر و خشک اندام­ هوایی، وزن تر و خشک ریشه، میزان سیلیسیم اندام­ هوایی و ویژگی­های عملکردی شامل وزن تر میوه، حجم میوه، تعداد میوه و عملکرد اندازه­گیری شدند. بیشترین تعداد برگ، سطح برگ، ارتفاع گیاه، طول ریشه، وزن تر و خشک اندام هوایی، وزن تر و خشک ریشه در تیمار محلول‌دهی ریشه­ای 60 میلی‌گرم در لیتر نانوسیلیسیم به ترتیب با مقادیر 33/24 برگ، 09/210 سانتی­مترمربع، 66/31 سانتی­متر، 70/49 سانتی­متر، 33/70 و 04/13 گرم، 22/39 و 43/4 گرم مشاهده شد که با تیمار شاهد تفاوت معنی‌دار داشتند. بیشترین میزان عملکرد (23/233 گرم میوه در بوته) در بین تمامی تیمارها، در تیمار محلول‌دهی ریشه­ای 60 میلی‌گرم در لیتر نانوسیلیسیم مشاهده شد که با تمامی تیمارهای محلول‌پاشی میکروسیلیسم و شاهد (عدم کاربرد سیلیسیم) تفاوت معنی‌دار داشت.