شناسایی یک اپیتوپ مشترک برای انسولین در ۲ سرور مختلف
نویسندگان
1 دانشیار ژنتیک مولکولی، گروه زیست فناوری پزشکی و ژنتیک، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران.
2 استادیار، گروه زیست فناوری پزشکی و ژنتیک، دانشکدهی پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران
3 استادیار، گروه زیست فناوری پزشکی و ژنتیک، دانشکدهی پزشکی،دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران
4 گروه زیست فناوری پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران
5 گروه زیست فناوری پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران
6 گروه زیست فناوری پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i827.0978چکیده
مقدمه: مهمترین نکته در مورد پاتوژنز دیابت خودایمنی ایدیوپاتیک مربوط به وجود اتوآنتیژنهای اصلی است. یکی از این اتوآنتیژنهای مهم که به عنوان اهداف خودایمنی هومورال در دیابت نوع 1 شناسایی شده است، انسولین است. اتوآنتیبادیهای انسولین اغلب اولین اتوآنتیبادیهایی هستند که در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 شناسایی میشوند. شناسایی اپیتوپهای اختصاصی انسولین که توسط سلولهای T شناسایی میشوند، ممکن است به توسعه واکسنهایی که برای جلوگیری از تخریب خودایمنی سلولهای بتای پانکراس در دیابت طراحی شدهاند، کمک کند.روشها: هدف از مطالعهی حاضر، تعیین مؤثرترین اپیتوپها برای طراحی واکسنی بود که انسولین، یک اتوآنتیژن مهم مرتبط با دیابت نوع 1، را هدف قرار میدهد. پایگاه داده UniProt توالی اسید آمینه انسولین را ارائه داد که برای شناسایی اپیتوپ از سرور IEDB استفاده شد. در فرایند شناسایی اپیتوپ، ما از آللهای شایع انسانی DRB1*01:01، DRB3*01:01، DRB4*01:01 و DRB5*01:01 استفاده کردیم که هر کدام شامل 15 جفت باز هستند.یافتهها: توسط دو سرور (http://tools.iedb.org/mhcii/IEDB) (http://tools.iedb.org/tepitool, TEPITOOL) یک اپی توپ مشترک برای انسولین شناسایی شد. توالی این اپی توپ مشترک برای انسولین در این دو سرور ERGFFYTPKTRREAE بود.نتیجهگیری: از آنجایی که توسعه طراحی واکسن برای بیماریهای با شیوع بالا مانند دیابت، نویدبخش درمان و پیشگیری از این بیماریها است، در این مطالعه تصمیم گرفتیم اپیتوپ رایج مرتبط با انسولین را که جزء کلیدی در طراحی واکسن است، شناسایی کنیم.