برآورد سازگاری برخی رقمها و ژنوتیپهای زیتون در شرایط اقلیمی طارم با استفاده از روشهای ناپارامتری آماری
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
2 دانشیار پژوهشی، پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
3 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
doi
10.22059/ijhs.2019.283230.1662چکیده
بررسی اثرات متقابل ژنوتیپ× محیط و تجمیع برآیند پارامترهای پایداری از مشکلات اساسی در تصمیمگیرهای پژوهشگران اصلاحنباتات است. هدف این تحقیق، بررسی پایداری و ارائه راهکار برای ادغام پارامترهای پایداری با استفاده از روشهای ناپارامتری میباشد. به این منظور صد ژنوتیپ و رقم زیتون گردآوری شده از سراسر ایران، در اقلیم طارم، در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1385 کاشته شده و طی شش سال باغی از سال 1391 تا 1396 مورد مطالعه قرار گرفتند. جهت مطالعه اثرات متقابل ژنوتیپ و محیط از چهار روش دیکرون/ واندرلان، بریدنکامپ، هیلدبراند و کوبینگر و برای تعیین سازگاری از روشهای ناپارامتری نصار و هان و تنارازو استفاده گردید. تجمع برآیند اثر هر معیار پایداری و عملکرد با استفاده از روش "شاخص انتخاب ژنوتیپ ایدهآل تعدیلیافته" (ASIIG) و پلات منتج، انجام گرفت. بر این اساس رقمهای کرونیکی و کنسروالیا رقمهای مطلوب، برای معیارهای پایداری و عملکرد و ژنوتیپهای QG12، BN8 و BASH در رتبه آخر از نظر پایداری و عملکرد قرار گرفتند.