بررسی تأثیر فناوری واقعیت مجازی بر مدیریت کاهش اضطراب بیماران تحت تصویربرداری سیتیاسکن
نویسندگان
1 استاد، گروه فیزیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 کارشناسی ارشد فناوری تصویربرداری پزشکی، گروه فیزیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دکتری تخصصی، گروه فیزیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i825.0896چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: یکی از چالشهای رایج در بخشهای رادیولوژی، افزایش سطح اضطراب بیماران هنگام انجام سیتیاسکن است که ممکن است منجر به کاهش کیفیت تصاویر و اختلال در فرایند تشخیص شود. پژوهش حاضر به ارزیابی کارایی فناوری واقعیت مجازی (Virtual Reality) VR در مدیریت و کاهش استرس افراد مراجعهکننده برای تصویربرداری سیتیاسکن پرداخت. روشها: در این پژوهش، 162 بیمار به صورت تصادفی در سال 1403 در مراکز رادیولوژی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به دو گروه تقسیم شدند: گروه آزمایش (استفاده از هدست واقعیت مجازی) و گروه شاهد (که بدون این فناوری تحت تصویربرداری قرار گرفتند). میزان اضطراب افراد در هر دو گروه با بهرهگیری از پرسشنامه اضطراب Spielberger، پیش و پس از انجام سیتیاسکن مورد سنجش قرار گرفت. تحلیل دادهها با در نظر گرفتن سطح معنیداری 0/05 انجام پذیرفت. یافتهها: بر اساس یافتههای پژوهش، کاربرد فناوری واقعیت مجازی، تأثیر قابلتوجهی در کاهش سطح اضطراب بیماران داشته است (0/05 > P). مقایسهی میانگین نمرات پرسشنامه اضطراب Spielberger در گروه آزمایش، کاهش از 45/09 (اضطراب متوسط) به 41/42 (اضطراب خفیف) پس از مداخله را نشان داد. این تأثیر مثبت در تمام زیرگروههای مورد بررسی شامل سن، تحصیلات و سطح درآمد بهصورت یکسان دیده شد. نتیجهگیری: فناوری واقعیت مجازی میتواند بهعنوان یک روش درمانی ایمن و کارآمد در کاهش استرس و نگرانی بیماران طی انجام سیتیاسکن به کار رود. این فناوری قابلیت آن را دارد که بهعنوان یک روش تکمیلی در ارتقای کیفیت خدمات رادیولوژی و بهبود تجربه مراجعان مورد استفاده قرار گیرد.