تأثیر عمق و روش آبیاری بر عملکرد کمی و کیفی خرمای هلیلی در میناب
نویسندگان
1 مربی پژوهش بخش تحقیقات خاک وآب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران
doi
10.22059/ijhs.2019.273197.1579چکیده
بهمنظور بررسی سیستم آبیاری و مطالعه آب مورد نیاز خرما رقم هلیلی در ایستگاه تحقیقات کشاورزی میناب، آزمایشی به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. عامل اول روش آبیاری به دو صورت (سطحی و قطرهای) بعنوان کرت اصلی و عامل دوم عمق آب آبیاری در دو سطح (75 و 100 درصد تبخیر از تشتک کلاس A) بهعنوان کرت فرعی بود. هر کرت آزمایشی شامل دو درخت شش ساله با فاصلهی هشت در هشت متر بود. صفات مورد بررسی شامل عملکرد، بهرهوری آب گیاه، درصد قند کل محلول، متوسط وزن میوه، نسبت گوشت به هسته، درصد ماده خشک و درصد کل مواد جامد محلول بود. نتایج نشان داد، تیمار 75 درصد قطرهای با بالاترین متوسط بهرهوری آب بهمقدار 89/0 کیلوگرم محصول بر مترمکعب آب مصرفی در مدت چهار سال و میانگین چهار ساله 7036 مترمکعب آب مصرفی در هکتار در سال، با توجه به چالش خشکسالی در سالهای اخیر، در راستای اهداف کشاورزی پایدار بوده و قابل توصیه در منطقه است. این تیمار علاوه بر برتری در بهرهوری آب گیاه و کمترین مقدار آب مصرفی، در همه صفات کیفی، بهجز متوسط وزن میوه، نسبت به بقیه تیمارها برتری نشان داد.