بررسی تأثیر محرک ارتعاشی بر عملکردهای دهانی- حلقی مرتبط با بلع: یک مرور نظام‌مند

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، گروه گفتاردرمانی، دانشکده‌ی توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 استادیار، گروه گفتاردرمانی، دانشکده‌ی توانبخشی، مرکز تحقیقات اختلالات اسکلتی و عضلانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 دانشیار، گروه کتابداری و اطلاع‌رسانی پزشکی، مرکز تحقیقات فن آوری اطلاعات سلامت و گروه کتابداری و اطلاع‌رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.48305/jims.v43.i824.0880
چکیده

مقاله مروریمقدمه: برای مدیریت دیسفاژی از رویکردهای مختلفی استفاده می‌شود. استفاده از محرک ارتعاشی نیز نوعی تکنیک درمانی غیر تهاجمی است که اخیراً در توانبخشی دیسفاژی مورد توجه قرار گرفته است. هدف از مطالعه حاضر، مرور نظام‌مند مطالعاتی بود که تأثیر محرک ارتعاشی را بر عملکردهای دهانی- حلقی مرتبط با  بلع بررسی نموده‌اند.روش‌ها: پایگاه‌های PubMed, Scopus, Embase, Web of Science, Cochrane library, ProQuest‌ تا نوامبر 2022 جستجو شدند. تنها مطالعات انگلیسی زبانی که به بررسی تأثیر محرک ارتعاشی بر عملکردهای دهانی-حلقی مرتبط با بلع پرداخته بودند، وارد شدند. کیفیت‌سنجی روش شناختی مقالات وارد شده با استفاده از فرم‌های بررسی کیفی (Joanna Briggs Institute) JBI انجام شد و مقالاتی که نمره‌ی بالای 50 درصد را بدست آورده بودند، استخراج اطلاعات شدند.یافته‌ها: بر اساس معیارهای ورود و خروج، 9 مطالعه و پس از انجام کیفیت‌سنجی،7 مقاله به مرحله‌ی استخراج اطلاعات راه یافتند. این مطالعات به بررسی تأثیر محرک ارتعاشی بر کنترل آبریزش و علائم دیسفاژی دهانی- حلقی در بیماران، و همین طور بررسی تأثیر این نوع محرکات بر مکانیسم بلع در افراد سالم پرداخته بود.نتیجه‌گیری: نتایج مطالعات نشانگر پتانسیل درمانی محرک ارتعاشی برای اضافه شدن به درمان‌های مرسوم توانبخشی بودند. ولی هنوز سؤالات زیادی در مورد فرکانس ارتعاش، عضلات هدف، طول دوره و تواتر درمان و همین طور پاتوفیزیولوژی زیربنایی اختلال بلع که احتمالاً به این نوع تحریک پاسخ بیشتری خواهد داد، مطرح است. بنابراین قبل از استفاده از این روش در محیط‌های بالینی، مطالعات کارآزمایی بالینی دقیق در این زمینه با حجم نمونه کافی مورد نیاز می‌باشد.