مقایسه اثرات چهار و شش بار دوشش در اوایل دوره شیردهی بر عملکرد تولیدی و فراسنجه‌های خونی گاوهای هلشتاین

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشگاه زنجان

2 دانشیار گروه علوم دامی دانشگاه زنجان

3 دانشیار، گروه علوم دامی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

4 استادیار گروه علوم دامی، دانشگاه زنجان

doi
10.22059/ijas.2013.32130
چکیده

این پژوهش به منظور مقایسه اثرات دفعات دوشش بر روی تولید شیر و فراسنجه‌‌های خونی گاوهای هلشتاین انجام شد. در این پژوهش 66 رأس گاو هلشتاین تازه زا به دو تیمار چهار بار (x4) و شش بار (x6) دوشش در روز به مدت سه ماه و سپس بازگشت به سه بار دوشش تا انتهای دوره شیردهی اختصاص داده شدند. میزان شیر تولیدی انفرادی گاوها به‌صورت 2 روز متوالی در هر هفته تا 150 روز شیردهی ثبت گردید. گاوها بلافاصله پس از زایش وزن کشی و از لحاظ وضعیت بدنی امتیاز‌دهی شدند و طی دوره آزمایشی نیز به صورت ماهانه این کار انجام می‌شد. نمونه‌های خون و شیر نیز به صورت ماهانه گرفته شدند. تولید شیر و شیر تصحیح شده بر اساس چربی (5/3 درصد) در تیمارها تفاوت معنی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌داری با هم نداشت. تیمارها از نظر غلظت چربی و پروتئین شیر نیز تفاوت معنی‌‌داری با هم نداشتند اما درصد لاکتوز شیر گاوهای چهار بار دوشش کم‌تر بود (01/0P<). تعداد سلول‌های بدنی شیر گاوهای چهار بار دوشش در مقایسه با گاوهای شش بار دوشش بیش‌تر بود (05/0P<). تیمارها از نظر غلظت فراسنجه‌های خونی تفاوت معنی‌‌داری با هم نداشتند. دفعات دوشش تأثیری بر ماده خشک مصرفی گاوها نداشت. میانگین وزن بدن و امتیاز وضعیت بدنی گاوهای شش بار دوشش در مقایسه با گاوهای چهار بار دوشش بالاتر بود. در مجموع چنین نتیجه گیری می شود که چهار بار دوشش طی ابتدای دوره شیردهی انتخاب بهتری از شش بار دوشش است.