بررسی رویکرد مترجم در ترجمۀ بینامتنیت: مطالعۀ موردی رمان بوف کور
نویسندگان
1 گروه زبان انگلیسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
2 گروه زبان انگلیسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
doi
10.22059/jflr.2026.400987.1244چکیده
نظر به وابستگی و پیوند تنگاتنگ یک متن با متون دیگر در پرتو نظریۀ بینامتنیت، ممکن است ترجمه یک اثر ادبی مترجم را با چالشهای متعددی مواجه سازد. چراکه در چهارچوب بینامتنیت و بهواسطة آمیختگی متون مختلف، گاهی ساختار متن برگرفته بهگونهای تغییر مییابد که در نهایت تنها محتوای متن اصلی باقی میماند. از این جهت، چنین شرایطی میتواند امکان تشخیص و انتقال عناصر بینامتنی را برای مترجم، بهویژه مترجم غیربومی، بسیار دشوار یا حتی غیرممکن سازد. ازاینرو، پژوهش حاضر بر آن است تا با بهکارگیری روش توصیفی-تحلیلی، عناصر بینامتنی موجود در رمان بوف کور را شناسایی و دستهبندی نموده و با مقایسۀ عناصر متناظر در ترجمۀ انگلیسی این اثر، راهبردهای مورد استفاده مترجم و در نتیجه رویکرد وی (بومیسازی یا بیگانهسازی) را مشخص سازد. بدین منظور، ابتدا عناصر بینامتنی موجود در نسخۀ فارسی اثر نامبرده استخراج شده و سپس، راهبردهای مورد استفاده در ترجمۀ آن مشخص گردیده است. بر پایۀ یافتههای پژوهش، راهبردهای مورد استفاده مترجم در ترجمۀ انگلیسی اثر یادشده بهترتیب فراوانی رخداد شامل تغییر حداقل (43 درصد)، جایگزینی (23 درصد)، ترکیب راهبردها (18درصد)، تقلیل به معنی (13درصد) و حذف (3درصد) میباشد. افزون بر این، یافتهها نشان میدهد رویکرد اصلی مترجم در انتقال عناصر بینامتنی، بومیسازی بوده است. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که در ترجمة آثار ادبی، میزان تفاوتهای فرهنگی میان دو زبان، میزان دانش پیشزمینهای مترجم و انتظارات او از مخاطب خود، نقش بسزایی در انتخاب راهبردهای ترجمه ایفا میکنند.