بهینهسازی ازدیاد درونشیشهای گل صد تومانی (Paeonia mascula Mill (L.))
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مهندسی علوم باغبانی (گیاهان زینتی)، گروه علوم باغبانی، پردیس دانشگاهی، دانشگاه گیلان، رشت
2 استاد، سازمان جنگلها و مراتع کشور، گیاهشناس سیستماتیک گیاهی، باغ ملی گیاهشناسی پیکانشهر، تهران
3 استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت
4 استادیار، گروه فیتوشیمی، پژوهشکده گیاهان دارویی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
doi
10.22059/ijhs.2019.252548.1401چکیده
این پژوهش در دو مرحله جهت بهینهسازی تکثیر درونشیشهای گل صدتومانی بومی ایران انجام شد. در مرحله اول اثر غلظتهای مختلف بنزیل آمینوپیورین (BAP) (صفر، 5/0، و 2 میلیگرم در لیتر)، نفتالن استیک اسید (NAA) (صفر، 1/0، 2/0 و 3/0 میلیگرم در لیتر) و جیبرلیک اسید (GA3) (صفر و 5/0 میلیگرم در لیتر) روی جوانههای انتهایی گل صد تومانی گونه mascula بهمنظور باززایی مورد مطالعه قرار گرفت و در مرحله دوم اثر غلظتهای مختلف BAP (صفر، 5/0، 1 و 2 میلیگرم در لیتر) و NAA (صفر، 25/0، 5/0 و 1 میلیگرم در لیتر) روی القای کالوسهای جنینی از برگهای جوان بررسی شد. در تمام آزمایشها محیط کشت پایه MS مورد استفاده قرار گرفت. در مرحله اول بیشترین تعداد شاخه (38/5) در یک میلیگرم در لیتر BAP به همراه 1/0 میلیگرم در لیتر NAA و 5/0 میلیگرم در لیتر GA3 بهدست آمد. نتایج نشان داد که افزایش غلظت BAP باعث کاهش طول شاخساره شد. حداکثر فراوانی کالوس جنینزای متراکم (93/17) و تعداد جنین سوماتیکی در هر ریزنمونه (11/7) در تیمار 2 میلیگرم در لیتر BAP و 5/0 میلیگرم در لیتر NAAبهدست آمد. حداکثر درصد ریشهزایی (51/70 درصد) و تعداد ریشه (02/5) با 25/0 میلیگرم در لیتر NAAبهدست آمد.