فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقاله پژوهشی مقدمه: هپاتیت اتوایمیون (Autoimmune Hepatitis)  AIHیک بیماری مزمن کبدی است که در صورت تشخیص و درمان به‌موقع، پاسخ مناسبی به درمان می‌دهد، اما در صورت عدم درمان می‌تواند به سیروز و نارسایی کبدی منجر شود. این مطالعه با هدف تعیین ویژگی‌های جمعیت شناختی، بالینی و درمانی بیماران مبتلا به هپاتیت اتوایمیون در بیمارستان الزهرا(س) انجام شد. روش‌ها: این مطالعه‌ی توصیفی بر روی 111 بیمار بزرگسال با تشخیص قطعی AIH بر اساس معیارهای نمره‌دهی تشخیصی و کد (ICD-10: K75.4)  در بیمارستان الزهرا (س) اصفهان از سال 1385 تا 1397 انجام شد. بیماران با تشخیص هپاتیت ویروسی، بیماری‌های متابولیک یا سایر بیماری‌های کبدی از مطالعه حذف شدند. داده‌های دموگرافیک، بالینی، آزمایشگاهی، تصویربرداری و پاتولوژیک جمع‌آوری و با آماره‌های توصیفی گزارش شدند. یافته‌ها: از 111 بیمار مورد مطالعه، 59/5 درصد زن و 40/5 درصد مرد با میانگین سنی 42/5 سال بودند. شایع‌ترین تظاهرات بالینی شامل خستگی (55 درصد)، زردی (75 درصد) و خارش (43 درصد) بودند. 46/3 درصد از بیماران بیوپسی‌شده، بریج نکروز داشتند. 15 درصد بیماران در زمان تشخیص با سیروز مراجعه کردند. پاسخ به درمان در سال اول 71 درصد بود و نرخ بقای یک ساله 95 درصد گزارش شد. میزان مرگ‌ومیر طی پیگیری سه ‌ساله 3 درصد بود که کمتر از مطالعات مشابه جهانی است. نتیجه‌گیری: شیوع AIH در اصفهان حدود 6 در 100,000 نفر برآورد شد. سیر بیماری و پاسخ به درمان در این جمعیت نسبت به کشورهای غربی مطلوب‌تر بود، که ممکن است ناشی از تشخیص زودهنگام و درمان مناسب باشد. با این حال، مطالعات آینده‌نگر برای بررسی دقیق‌تر عوامل مؤثر بر پروگنوز و پاسخ به درمان توصیه می‌شود.