مقایسه‌ی نتایج تیمپانومتری معمولی با تیمپانومتری باند پهن در بیماران مبتلا به کم شنوایی هدایتی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه گوش و حلق و بینی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشیار، گروه گوش و حلق و بینی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.48305/jims.v43.i822.0791
چکیده

مقاله پژوهشی مقدمه: با توجه به دقت بیشتر و بازه بازتر فرکانس در تیمپانومتری باند پهن (Wideband tympanometry) WBT نسبت به تیمپانومتری معمولی و اهمیت بالینی شناسایی علل کاهش شنوایی هدایتی (Conductive hearing loss) CHL، مطالعه با هدف ارزیابی ارزش تشخیصی تیمپانومتری باند پهن در شناسایی اتواسکلروزیس به عنوان یکی از علل کاهش شنوایی هدایتی انجام شد. روش‌ها: مطالعه به صورت مقطعی روی 28 بیمار مبتلا به کاهش شنوایی هدایتی انجام شد. در ابتدا (Air–bone gap) ABG میزان جذب حاصل از تیمپانومتری معمولی در فرکانس 226 هرتز و تیمپانومتری باند پهن در فرکانس بازه 226-8000 هرتز از هر یک از دو گوش بیماران بدست آمد و ثبت شد. همچنین تشخیص اتواسکلروز توسط هر دو تیمپانومتری معمولی و تیمپانومتری باند پهن ثبت گردید. سپس بیماران تحت جراحی قرار گرفتند و تشخیص قطعی اتواسکلروزیس برای آنان ثبت شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که تیمپانومتری معمولی با حساسیت 41/6 درصد و اختصاصیت 25 درصد، ارزش تشخیصی مناسبی در شناسایی اتواسکلروزیس نداشته ‌است (0/217 = P، 0/333 = AUC)، اما تیمپانومتری باند پهن با حساسیت و اختصاصیت به ترتیب 100 و 50 درصد ارزش تشخیصی معنی‌داری در شناسایی اتواسکلروزیس داشته است (0/045 = P، 0/750 = AUC). نتیجه‌گیری: طبق نتایج مطالعه، جذب تیمپانومتری باند پهن در بازه فرکانس 226-8000 هرتز از الگویی دو قله‌ای پیروی داشته و این معیار در تعیین اتواسکلروز قبل از جراحی، از ارزش تشخیصی قابل قبول و معنی‌داری برخوردار بود.