فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقاله پژوهشیمقدمه: با توجه به شیوع بالای تهوع واستفراغ بعد از اعمال جراحی و نتیجه نامطلوب پس از عمل‌جراحی، مطالعه به مقایسه اثر پره امپتیوتک دوز دکسمدتومیدین با اندانسترون در کاهش بروز تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی الکتیو گوش میانی تحت بیهوشی عمومی پرداخت.روش‌ها: در این مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی دو سوکور، 162 بیمار کاندید عمل جراحی الکتیو گوش میانی تحت بیهوشی عمومی به‌طور تصادفی به سه گروه 54 نفره به‌صورت اندانسترون (O) و دکسمدتومیدین(D) و کنترل (C) تقسیم شدند. 15-20 دقیقه قبل از ایجاد برش جراحی گروه O 1/0 میلی‌گرم بر کیلوگرم اندانسترون، گروه D 1 میکروگرم بر کیلوگرم در دقیقه دکسمدتومیدین و گروه C 10 سی‌سی نرمال سالین، دریافت کردند. پس از آن داده‌های بیماران در ریکاوری و تا 24 ساعت پس از عمل از نظر تهوع و استفراغ و دیگر متغیرهای مطالعه تحلیل شدند.یافته‌ها: شدت تهوع پس از جراحی بر اساس (Visual Analog Scale) VAS در سه گروه O، D و C به‌ترتیب 0/7 ± 2/2، 0/7 ± 3/9 و 1/3 ± 5/15 بود و اختلاف بین سه گروه معنی‌دار بود (0/04 = P). تا 24 ساعت پس از اتمام جراحی، 8 نفر (14/8 درصد) از گروه اندانسترون، 25 نفر (46/3 درصد) از گروه دکسمدتومیدین و 48 نفر (88/8 درصد) از گروه دارونما دچار استفراغ شدند که اختلاف بین سه گروه معنی‌دار بود (0/003 = P).نتیجه‌گیری: استفاده از اندانسترون نسبت به دکسمدتومیدین با کاهش بروز تهوع و  استفراغ پس از عمل همراهی دارد و در نتیجه با توجه به تأثیر بیشتر اندانسترون و عدم تأثیر بر وضعیت همودینامیک بیمار استفاده از آن در جراحی‌های گوش میانی توصیه می‌شود.