نقش بهزیستی اجتماعی در تقویت رفتارهای زیستمحیطی شهروندان بالای 18 سال شهر اصفهان
نویسندگان
1
2 دانشگاه تهران
3
doi
10.30473/ee.2026.74206.2830چکیده
این پژوهش با هدف بررسی رابطه میان بهزیستی اجتماعی و رفتارهای زیستمحیطی در میان شهروندان بالای 18 سال شهر اصفهان انجام شده است. با استفاده از رویکرد کمی و روش پیمایشی، دادهها از 400 نفر از طریق پرسشنامههای استاندارد کیز (1998) و شولتز (2001) جمعآوری شدند. جامعه آماری ساکنان بالای 18 سال اصفهان در سال 1403 بود که با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. یافتهها نشان داد که بهزیستی اجتماعی، شامل انسجام اجتماعی (59/0)، اعتماد اجتماعی (71/0)، حمایت اجتماعی (74/0) و احساس تعلق (42/0)، تأثیر معنیداری بر رفتارهای زیستمحیطی (مسئولانه، جمعی، پیشگیرانه و پایدار) دارد. مدل معادلات ساختاری (SEM) نشان داد که ۹۰ درصد از واریانس رفتار زیستمحیطی توسط این متغیرها توضیح داده میشود. نتایج با نظریههای سرمایه اجتماعی، اعتماد اجتماعی، و دلبستگی مکانی همراستا بود و نقش حمایت اجتماعی بهعنوان قویترین پیشبین تأیید شد. این مطالعه پیشنهاد میکند که تقویت بهزیستی اجتماعی از طریق شفافیت نهادی، شبکههای محلی، و کمپینهای فرهنگی میتواند رفتارهای پایدار را در شهرهایی با چالشهای زیستمحیطی مانند اصفهان ترویج دهد. محدودیتهایی نظیر تکیه بر دادههای کمی و عدم بررسی عوامل کیفی نیز مطرح شدند.