آگاهی معلمان ایرانی زبان انگلیسی از رویکرد تحقیقی گفتگومحور در آموزش زبان: مطالعه موردی در تغییر رویه ی معلمان از یکجانبه به گفتگومحور
نویسندگان
1 گروه آموزش زبان انگلیسی، واحد شهرضا، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرضا، اصفهان، ایران.
2 گروه آموزش زبان انگلیسی، واحد شهرضا، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرضا، اصفهان، ایران.
3 گروه آموزش زبان انگلیسی، واحد شهرضا، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرضا، اصفهان، ایران.
doi
10.22059/jflr.2024.380936.1146چکیده
پژوهش حاضر یک مطالعه آمیخته است که بر سنجش آگاهی معلمان ایرانی زبان انگلیسی از رویکرد تحقیقی گفتگومحور و بررسی تأثیر آگاهی از این رویکرد بر تبدیل شیوههای تدریس معلمان به گفتگومحور متمرکز بود. این پژوهش دو مرحله را در بر میگرفت. برای مرحله اول پژوهش، پرسشنامه محققساخته با مقیاس لیکرت 5 درجهای طراحی گردید. از روش نمونهگیری هدفمند برای انتخاب 150 معلم زبان انگلیسی در استان فارس استفاده شد. نتایج نشان داد که آگاهی معلمان زبان انگلیسی برای به کار بردن این رویکرد در کلاسهایشان کافی نیست. در مرحله دوم، سه معلم زبان انگلیسی در یک دوره ضمن خدمت شرکت کردند تا آگاهی خود را از رویکرد تحقیقی گفتگومحور افزایش دهند. پساز آن، پنج جلسه از یک ترم 20 جلسهای بهصورت ویدئویی ضبط و مشاهده گردید. از دادهها برای امتیاز دادن به مقیاس سطوح انتقال جویس و شورز (2002) برای هر معلم استفاده شد تا مشخص شود آیا آنها روش تدریسشان را به گفتگومحور تغییر دادهاند یا خیر. برای مثلثسازی دادهها از جلسات مصاحبه ژرف استفاده شد. بهمنظور بررسی میزان بهکارگیری رویکرد گفتگومحور توسط معلمان، از شاخص ارزیابی معلمان در ابزار سنجش تحقیقی گفتگومحور (DIT) استفاده گردید. نتایج حاصله نشان داد که آگاهی معلمان از رویکرد تأثیر مثبتی بر روی عملکردشان برای تبدیل از یکجانبه به گفتگومحور داشته است. بااینحال، در مراحل اولیه عملیاتی کردن رویکرد در کلاس معلمان و فراگیرانشان با چالشها و مشکلاتی مواجه بودهاند.