بررسی الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی باکتری های عامل عفونت ادراری در بیمارستان الزهرا (س) اصفهان
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد، گروه داروسازی بالینی و خدمات دارویی، دانشکدهی داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i821.0764چکیده
مقدمه: عفونتهای ادراری، از شایعترین عفونتهای باکتریایی در انسان هستند که در صورت عدم درمان صحیح، پیامدهای آسیبزایی به همراه دارند. افزایش مقاومت باکتریها به آنتیبیوتیکها، درمان این عفونتها را با چالش مواجه کرده است. هدف این مطالعه، تعیین پاتوژنهای شایع و الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی آن ها در بیماران مبتلا به عفونت ادراری در بیمارستان الزهرا(س) اصفهان بود. روشها: این مطالعهی مقطعی- تحلیلی، بر روی 100 بیمار بستری در بخشهای مختلف بیمارستان الزهرا(س) انجام شد. نمونههای ادرار بیماران کشت داده شد و نتایج آنتیبیوگرام تحلیل گردید. پاتوژنها بر اساس میزان مقاومت به آنتیبیوتیکها به دو گروه مقاوم شامل PDR، MDR و XDR و حساس تقسیم شدند. همچنین، عوامل دموگرافیک و خطر مرتبط با مقاومت آنتیبیوتیکی بررسی شد. یافتهها: از 100 کشت ادرار، 109 پاتوژن جداسازی شد که شامل 16 مورد PDR(14/7 درصد)، 43 موردMDR (39/5 درصد)، 14 مورد XDR (12/8 درصد) و 36 مورد حساس (33 درصد) بودند. شایعترین پاتوژنها کلبسیلا (33/9 درصد)، انتروکوک (19/2 درصد) و E.coli (13/7 درصد) بودند. کلبسیلا بیشترین حساسیت را به کلستین (100 درصد) و سپس آمیکاسین (56/8 درصد)، مروپنم (62/2 درصد) و تازوسین (67/6 درصد) نشان داد. انتروکوک به لینزولید (95/24 درصد) و وانکومایسین (47/6 درصد) حساس بود، در حالی که E.coli به مروپنم و تازوسین (66/66 درصد) و آمیکاسین (66/66 درصد) حساسیت داشت. نتیجهگیری: کلبسیلا، انتروکوک و E.coli شایعترین پاتوژنهای عامل عفونتهای ادراری در بیمارستان الزهرا(س) بودند که مقاومت بالایی به آنتیبیوتیکهای رایج نشان دادند. این یافتهها ضرورت تجویز مناسب آنتیبیوتیکها و اجرای برنامههای کنترل عفونت را برای کاهش مقاومت آنتیبیوتیکی نشان داد.