مقایسه سطح سرمی لپتین در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروز نوع عود کننده- فروکش کننده و پیشرونده- ثانویه
نویسندگان
1 دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد، گروه پاتولوژی، دانشکدهی پزشکی، مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد، گروه داخلی اعصاب، دانشکدهی پزشکی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، مرکز آموزشی درمانی آیت الله کاشانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i821.0759چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: با توجه به افزایش سطح هورمون لپتین در برخی بیماریهای خود ایمنی و التهابی از جمله مالتیپل اسکلروز MS به عنوان یک دورهی مزمن پیشروندهی بیماری، مطالعهی حاضر با هدف تعیین و مقایسه میانگین سطح سرمی لپتین در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروز نوع (Relapsing-Remitting Multiple Sclerosis) RRMS (عودکننده- فروکشکننده) و (Secondary Progressive Multiple Sclerosis) SPMS (پیشرونده- ثانویه) انجام شد. روشها: در این مطالعهی مقطعی که در سال 1400 در بیمارستان کاشانی اصفهان انجام شد. طبق کرایتریا مک دونالد ۲۰۱۵، ۱۶ بیمار مبتلا به مالتیپل اسکلروز نوع عودکننده- فروکشکننده (RRMS) و ۱۶ بیمار مبتلا به اماس نوع پیشرونده- ثانویه (SPMS) انتخاب و با استفاده از کیت لپتین شرکتLDN و روش الایزا سطح سرمی لپتین در دو گروه ارزیابی و با آزمونهای آماری Mann-Whitney و Chi-square مقایسه شد. یافتهها: میانهی سطح سرمی لپتین در دو گروه عودکننده- فروکشکننده و پیشرونده ثانویه به ترتیب (34/75-15/5)29/5 و (46/75- 35/25) 42 بوده و اختلاف بین نمره دو گروه معنیدار بود (0/003 = P). سایر یافتهها نشان داد بین سطح سرمی لپتین با سن، شاخص تودهی بدنی و EDSS ارتباط معنیدار مشاهده نشد. نتیجهگیری: بر اساس نتایج مطالعه، احتمالاً میتوان سطح لپتین سرم در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس را به عنوان یک زیست شناساگر معرفی کرد و در تشخیص و پیگیری بهتر بیماران از آن استفاده نمود.