تأثیر همزیستی قارچ مایکوریزا آربسکولار بر برخی شاخصهای کیفی و فیزیولوژیکی گل لیزیانتوس گلدانی (Eustoma grandiflorum ‘Matador Blue’)
نویسندگان
1 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، ایران
2 استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، ایران
3 استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، ایران
4 دانشجوی دکتری، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، ایران
doi
10.22059/ijhs.2018.262350.1481چکیده
این آزمایش بهمنظور بررسی اثر همزیستی سه گونه قارچ مایکوریزا (Glomus intraradices, Glomus mosseae, Glomus howei) بر ﺷﺎﺧﺺﻫﺎی رﺷﺪ و کیفیت گل لیزیانتوس (Eustoma grandiflorum) پاکوتاه اجرا شد. آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه عامل مایکوریز، غلظت و بستر کشت در سه تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد مایکوریزا باعث افزایش وزن تر و خشک اندام هوایی و ریشه، ارتفاع گیاه و تعداد غنچه شد. محتوای کلروفیل و نیتروژن نیز با افزایش میزان قارچریشهها نسبت به شاهد افزایش معنیداری داشت. به طور کلی کاربرد مایکوریزا توانست غلظت فسفر و نیتروژن را در برگ گیاهان لیزیانتوس گلدانی افزیش دهد. بر اساس نتایج تلقیح بستر کاشت با قارچهای مایکوریزا میتواند بهطور قابلتوجهی وضعیت تغذیهای گیاه گلدانی لیزیانتوس را بهبود بخشد و همچنین باعث بهبود شاخصهای رویشی و زایشی شود.