بهبود برخی صفات رشدی گل ژربرا (‏Gerbera jamesonii‏) با استفاده از تغذیه معدنی در مراحل ‏مختلف رشد گیاه در شرایط تنش شوری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری پردیس دانشگاهی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت

2 استاد، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت

3 دانشیار، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت

doi
10.22059/ijhs.2018.259620.1458
چکیده

این تحقیق به‌منظور کاهش اثر شوری بر صفات مورفوفیزیولوژیک گل ژربرا با استفاده از تغذیه شیمیایی در سال 1396 انجام گرفت. آزمایش به‏‌‏صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه عامل تغذیه عناصر معدنی، زمان تغذیه و استفاده از آب شور اجرا شد. نتایج نشان داد با افزایش میزان شوری، کاهش معنی­داری در خصوصیات رشدی به‌ویژه ارتفاع بوته، قطر گل و دمگل، تعداد و سطح برگ، طول ریشه، وزن تر و خشک اندام­های مذکور و غلظت عناصر نیتروژن و کلسیم مشاهده شد. با افزایش سطح شوری آب از ds/m 2 به ds/m 3، مقدار عنصر سیلیسیم نیز از mg/kg 93/0 به mg/kg 98/0 وزن خشک افزایش یافت. مقدار سیلیسیم در تیمارهای کودی 1 گرم NPK در گلدان + محلول­پاشی 1 سیلیکات کلسیم در 100 میلی‌لیتر آب ، 2 گرم NPK در گلدان + محلول­پاشی 5/0 گرم سیلیکات کلسیم در 100 میلی‌لیتر آب و 2 گرم NPK در گلدان + محلول­پاشی 1 گرم سیلیکات کلسیم در 100 میلی­ لیتر آب و در زمان 30 و 45 روز بعد از کاشت بیشترین مقدار بود و با تاخیر کوددهی به 60 روز بعد از کاشت مقدار سیلیسیم برگ، کاهش نشان داد. در نهایت نتایج نشان داد تغذیه با کودهای NPK، کلسیم و سیلیسیم توانست سبب حفظ رشد گیاه در شرایط شوری شوند حتی در برخی تیمارها، سبب افزایش رشد نسبت به شاهد گردد.