تأثیر تاریخ کاشت و کودهای با بنیان نانو بر صفات کمی و کیفی زعفران در منطقه گیلان

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علوم باغبانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

3 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

4 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

5 دانشیار، گروه تولیدات گیاهی، دانشکده‌ کشاورزی، دانشگاه تربت حیدریه، تربت حیدریه، ایران ‏

doi
10.22059/ijhs.2018.261490.1472
چکیده

به منظور بررسی خصوصیات کمی و کیفی زعفران (Crocus sativus L.) تحت تأثیر نانو کود کامل (0 (K0)، 5  (K1) و 10 (K2) میلی­گرم در لیتر)، نانو لوله کربن (0 (L0) و 2 (L1) میلی­گرم در لیتر) و تاریخ­های مختلف کاشت (25 مرداد (T1)، 5 شهریور (T2) و 15 شهریور (T3)) آزمایشی  به­صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد تأخیر در تاریخ کاشت به­همراه کاربرد نانو کودها موجب افزایش صفات کمی و کیفی زعفران شد و "L1K1T3" در صفات طول دوره گل‏‌‏دهی (66/14 روز)، تعداد گل (033/4 عدد)، وزن تر کلاله (0488/0 میلی­گرم)، وزن خشک کلاله (022/0 میلی­گرم)، سافرانال، پیکروکروسین و کروسین (به­ترتیب با 56/44، 13/81 و 33/188 حداکثر جذب در طول موج مشخص بر اساس ماده خشک حداقل) برترین تیمار بود و در تمام صفات مذکور، به جز پیکروکروسین، تفاوت معنی­داری با ""L1K2T3 نداشت. بیشترین مقدار آنتوسیانین گلبرگ متعلق به سه تیمار "L1K2T3"، "L1K2T2" و "L1K1T3" بود. به‏‌‏طورکلی می­توان گفت که کاربرد نانوکودها با فراهمی مناسب عناصر غذایی و کاشت بنه­ها در شهریور با فراهم نمودن رطوبت و دمای مناسب برای رشد، موجب بهبود عملکرد کمی و کیفی زعفران در این منطقه شد.