اظهارات و جملات پرسشی زبانآموزان در دورههای آمادگی آیلتس در ایران
نویسندگان
1 گروه زبان انگلیسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 گروه زبان انگلیسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
3 گروه زبان انگلیسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jflr.2025.396634.1214چکیده
در این پژوهش از طرح توصیفی فرضیهآزمایی برای بررسی آغازگریهای (مشارکت فعالانه) زبانآموزان استفاده شد. اظهارات و جملات پرسشی داوطلبان بهعنوان دو نوع از آغازگریها موردبررسی قرار گرفت. دورههای آمادگی آیلتس بهعنوان بستر پژوهش انتخاب شدند، چراکه برخلاف سایر دورههای آموزش زبان انگلیسی بهعنوان زبان خارجی که هدف اصلی در آنها تقویت مهارتهای زبانی زبانآموزان است، در دورههای آمادگی آیلتس تمرکز اصلی بر تقویت دانش معرفتی زبانآموزان است. هشت جلسه آموزشی مورد مشاهده قرار گرفت تا مواردی که زبانآموزان آغازگر گفتگو بودند، بررسی شود. یک فهرست مشاهدهای محقق ساخته برای شمارش تعداد اظهارات و جملات پرسشی هر داوطلب به کار گرفته شد. برای تحلیل دادهها از آزمون خیدو پیرسون و آزمون ضریب همبستگی رتبهای اسپیرمن (rho) استفاده شد. یافتهها نشان داد که تعداد اظهارات زبانآموزان بهطور معناداری بیشتر از تعداد جملات پرسشی آنان بود. همچنین، مقدار همبستگی بین تعداد اظهارات و جملات پرسشی مثبت و در حد متوسط بود، به این معنا که با افزایش یکی، دیگری نیز افزایش مییابد. یافتهها حاکی از آن است که الگوی گفتگو در دورههای آمادگی آیلتس ممکن است متفاوت باشد، زیرا زبانآموزانی که در این دورهها شرکت میکنند ممکن است از پیشزمینههای دانشگاهی و حرفهای گوناگونی برخوردار باشند. زمانی که بحث کلاسی درباره موضوع خاصی شکل میگیرد، افرادی که در آن زمینه دانش تخصصی دارند، بیشتر تمایل دارند که آغازگر بحث باشند و ادعاهای دانشی خود را مطرح کنند.