ارزیابی سطح سرمی آنتی‌بادی اولیه (IgG) ضد ویروس اپشتین بار در بیماران مبتلا به اختلال نورومیلیتیس اپتیکا

نویسندگان

1 استاد، گروه پاتولوژی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 استاد بیماری‌های مغز و اعصاب، گروه داخلی اعصاب، دانشکده‌ی پزشکی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، مرکز آموزشی درمانی آیت الله کاشانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 دانشکده‌ی‌ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

4 مدرس بالینی و دستیار پزشک خانواده، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه بریتیش کلمبیا، کانادا

doi
10.48305/jims.v43.i820.0722
چکیده

مقاله پژوهشی مقدمه: عفونت با ویروس اپشتین بار (Epstein-Barr virus)  EBVبه‌عنوان مهم‌ترین عامل محیطی در بروز بیماری ام‌اس (مولتیپل اسکلروزیس) شناخته شده است. نقش EBV به‌عنوان عامل خطر در طیف اختلال نورومیلیتیس اپتیکا (NMO) مورد بحث است. هدف از این مطالعه، تعیین ارتباط بین سطح سرمی آنتی‌بادی IgG علیه آنتی‌ژن اولیه ویروس EBV با طیف اختلال نورومیلیتیس اپتیکا در مقایسه با افراد سالم می‌باشد. روش‌ها: در این مطالعه‌ی مورد- شاهدی، سطح آنتی‌بادی سرمی IgG علیه آنتی‌ژن اولیه EBV (EA) در ۴۰ بیمار مبتلا به NMO  و ۴۳ فرد سالم با استفاده از کیت‌های CHORUS مبتنی بر آزمون الایزا (ELISA) اندازه‌گیری شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون t مستقل، آزمون Chi-square و مدل رگرسیون خطی استفاده گردید. یافته‌ها: هیچ‌گونه ارتباطی میان NMOSD، جنس، سن و شاخص توده‌ی بدنی (BMI) با سطح سرمی آنتی‌بادی  IgGعلیه آنتی‌ژن اولیه EBV مشاهده نشد. ارتباط قوی موجود میان ویروس EBV و بیماری ام‌اس به‌عنوان یک عامل خطر محیطی کلیدی، در مورد رابطه بین EBV و NMOSD مشاهده نگردید. نتیجه‌گیری: در مجموع، نتایج نشان داد که تفاوت معنی‌داری بین سطح سرمی آنتی‌بادی IgG ضد EA در 40 بیمار مبتلا به NMOSD در مقایسه با 43 بیمار مبتلا به HC وجود ندارد. در این زمینه، مطالعات بیشتر توصیه می‌شود.