مسئله دوتابعیتی‌ها در ایران با بهره‌گیری از تجربیات سایر کشورها

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری سیاستگذاری عمومی ،واحد تهران مرکزی.دانشگاه آزاد اسلامی، تهران. ایران.

2 استادیار گروه علوم سیاسی واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی . تهران. ایران

3 استاد گروه علوم سیاسی،واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی. .تهران.ایران

4 استادیار گروه علوم سیاسی واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی . تهران. ایران

doi
10.22034/ssq.2025.496937.4237
چکیده

در این پژوهش با روش کیفی و با تکیه بر اصل قدرت ملی، به ارزیابی دیدگاه  برخی کشورها در قبال دوتابعیتی‌ها به عنوان مؤلفه‌ای تأثیرگذار در قدرت ملی پرداخته می‌شود. پرسش اصلی آن است که تجربیات رفتاری سایر کشورها در قبال دوتابعیتی‌ها چه درس­‌هایی برای سیاستگذاری در ایران می‌تواند داشته باشد؟. فرض مقاله این است: «هرچند که همچنان برخی کشورها نفی دوتابعیتی‌ها را برای حفظ قدرت ملی ضروری می‌دانند، اما بسیاری از کشورها با پذیرش اصل دوتابعیتی­‌ها به عنوان موضوعی جهانی و تدوین سیاست‌های راهبردی برای جذب حداکثری ضمن رعایت اصول امنیتی، توانسته‌­اند مسئله دوتابعیتی‌ها را حل و در جهت ارتقای قدرت ملی کشورشان به‌کار گیرند». در ادامه نیز این امر مورد بررسی قرار می‌گیرد که بهره­‌گیری از تجربیات سایر کشورها چه آنها که دوتابعیتی‌ها را نافی قدرت ملی  می‌بینند و چه آنانی که آنها را تقویت‌کننده قدرت ملی ارزیابی می‌کنند، می‌تواند زمینه ساز نیل به سیاستگذاری راهبردی و پایان‌یافتن به مسئله ایرانیان دو‌تابعیتی شود.