ارتباط ‌هایپراوریسمی با شدت درگیری عروق کرونر در بیماران با سندرم حاد کرونری

نویسندگان

1 دانشیار، گروه قلب و عروق، دانشگاه آزاد اسلامی (واحد نجف آباد)، دانشکده‌ی پزشکی، نجف آباد، ایران.

2 پزشکی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی (واحد نجف آباد)، دانشکده‌ی پزشکی، اصفهان، ایران.

3 استادیار، فلوشیپ تصویربرداری قلب و عروق، گروه قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

4 دانشیار طب اورژانس، بیمارستان خاتم الانبیاء، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران

doi
10.48305/jims.v43.i819.0670
چکیده

مقاله پژوهشی مقدمه: با توجه به اینکه ارتباط افزایش اسید‌اوریک سرم ب عنوان یک ریسک فاکتور مرتبط با بیماری‌های قلبی- عروقی هنوز بطور قطع مشخص نیست. این مطالعه با هدف بررسی رابطه‌ی‌‌ هایپراوریسمی با شدت درگیری عروق کرونر در بیماران با سندرم حاد کرونری صورت گرفته است. روش‌ها: مطالعه‌ی مقطعی ‌حاضر بر روی 114 بیمار مبتلا به بیماری‌های قلبی- عروقی مراجعه‌کننه به درمانگاه قلب و بخش اورژانس بیمارستان خورشید اصفهان صورت گرفته است. در بدو ورود به مطالعه اطلاعات پایه و کلینیکالی آنان نظیر سن، جنسیت، بیماری‌های زمینه‌ای، شدت درگیری عروق کرونری و تعداد رگ‌های درگیر ثبت شد. همچنین ابتلا به سندرم‌های حاد کرونری ثبت شد. سپس میزان اسید‌اوریک سرم پس از 12 ساعت ناشتابودن اندازه‌گیری و ثبت شد. ‌هایپریورسمی برابر با میزان اسید‌اوریک سرم در مردان بیش از mg/dl 7/5 و در زنان بیش از mg/dl 6/5 تعریف شد. یافته‌ها: میانگین سطح اسیداوریک سرم این بیماران mg/dl 1/4 ± 5/8 بود؛ بطوری که 22 نفر (19/3 درصد) ‌هایپراوریسمی و 92 نفر (80/7 درصد) بدون ‌هایپراوریسمی بوده‌اند. در بیماران مؤنث درصد فراوانی ‌هایپراوریسمی بطور معنی‌داری بیش از مردان بوده است (54/5 درصد در مقابل 17/4 درصد؛ 0/001 > P). از سوی دیگر فاکتورهای مرتبط با بیماری‌های قلبی- عروقی نظیر شدت درگیری عروق کرونر، تعداد عروق درگیر و سندرم کرونر ارتباط معنی‌داری با ‌هایپراوریسمی نداشتند (0/05 P >). نتیجه‌گیری: بر طبق نتایج مطالعه‌ی ‌حاضر این مطالعه نشان داد که سطح سرمی اسید‌اوریک با ریسک فاکتورهای قلبی- عروقی و شدت تنگی، تعداد رگ‌های درگیر و نوع سندرم عروق کرونری ارتباط معنی‌داری نداشته است.