اثر محلول پاشی با اسیدهای آمینه و پپتون بر کیفیت و ماندگاری میوه انار رقم ملس ساوه
نویسندگان
1 استاد، گروه غذا و کشاورزی، دانشگاه میگل هرناندز، اسپانیا
2 دانشجوی سابق دکتری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
3 دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
4 استادیار، وزارت جهاد کشاورزی، مؤسسه علوم تحقیقات گیاهپزشکی
doi
10.22059/ijhs.2018.261060.1465چکیده
در این پژوهش، تأثیر اسیدهای آمینه و پپتون بر ویژگیهای کیفی و عمر انبارمانی میوه انار رقم ملس ساوه بررسی گردید. این آزمایش در دو سال، در طرح آماری بلوکهای کامل تصادفی با سه تیمار شاهد، آسیدهایآمینه، پپتون (پروتئین هیدرولیزشده سویا) در سه تکرار بر روی میوه انجام شد. محلولپاشی با اسیدهایآمینه و پپتون با غلظت دو در هزار، در سه مرحله نمو میوه انار (از اول خرداد ماه، پس از تشکیل میوه گل اول، با فواصل یک ماه) انجام شد و صفات کمی وکیفی میوه، بلافاصله پس از برداشت و نیز پس از سه ماه نگهداری میوه در سردخانه در شرایط دمای 1±5 درجه سانتیگراد و رطوبت 85 درصد اندازهگیری شدند. نتایج نشان داد محلولپاشی با اسیدهای آمینه و پپتون تأثیر معنیداری بر وزن، اندازه طول و قطره میوه، درصد آب میوه و شاخص طعم نداشته است. کمترین میزان درصد آریل سفید در میوههای تیمارشده با اسیدهایآمینه مشاهده شد. فعالیت آنتیاکسیدانی کل بهطور معنیداری در نتیجه کاربرد پپتون در مقایسه با شاهد و اسیدهایآمینه افزایش یافت. پس از دوره انبارمانی، از منظر ارزیابی حسی، میوههای تیمارشده با اسیدهایآمینه بازارپسندی بیشتری به لحاظ کیفیت پوست (رنگ وتازگی)، رنگ آریلها و مزه آریل، نسبت به دیگر تیمارها داشته و کمترین میزان خسارت سرمازدگی در این میوهها مشاهده شد. بر اساس نتایج این آزمایش کاربرد پپتون ، بهعنوان یک منبع تأمینکننده اسیدهایآمینه ، نتوانست نتایج مورد انتظار از اسیدهای آمینه را در افزایش کیفیت و ماندگاری میوه انار محقق سازد.