تأثیر کاربرد کودهای زیستی بر عملکرد، کیفیت و ظرفیت آنتی اکسیدانی میوه گوجه فرنگی

نویسندگان

1 استاد، دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 دانشیار، دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

4 دانشجوی سابق دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
10.22059/ijhs.2018.255420.1434
چکیده

به­منظور بررسی تأثیر کودهای زیستی بر عملکرد، کیفیت و ظرفیت آنتی­اکسیدانی میوه گوجه­فرنگی، آزمایشی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 9 تیمار و 3 تکرار در ایستگاه تحقیقاتی خلعت­پوشان دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز به اجرا درآمد. بذرهای گوجه­فرنگی رقم Super Chief در کشت خزانه با تیمار منفرد و تلفیقی باکتری­های آزادکننده پتاسیم (Pseudomonas sp. S19-1, Pseudomonas sp. S14-3) و حل‌کننده فسفات (P. putida Tabriz, P. fluorescence Tabriz) و تثبیت‌کننده نیتروژن (Azospirillum sp. Acu9, Azotobacter sp.) تلقیح شدند. علاوه بر این تیمارها، تیمار شاهد بدون تلقیح باکتری و کوددهی (شاهد یک) و تیمار شاهد بدون تلقیح باکتری و با کوددهی (عناصر ماکرو) براساس نتایج آزمون خاک (شاهد دو) به­منظور انجام مقایسه لحاظ شدند. صفات مورد ارزیابی شامل عملکرد کل، عملکرد اقتصادی و غیراقتصادی، تعداد میوه، وزن متوسط میوه، درصد ماده­خشک میوه، میزان ویتامین ث، میزان لیکوپن، اسیدیته قابل تیتراسیون میوه و مقدار پتاسیم میوه بودند. نتایج نشان داد که اثر باکتری‌های فوق بر شاخص‌هایی مثل عملکرد، میزان پتاسیم میوه، اسیدیته، درصد ماده خشک میوه، محتوای ویتامین ث و لیکوپن معنی‌دار بود و بالاترین میزان عملکرد، میزان پتاسیم میوه، اسیدیته و درصد ماده خشک میوه در تیمار باکتری­های آزادکننده پتاسیم و بالاترین میزان ویتامین ث در تیمار تلفیقی باکتری­های آزادکننده پتاسیم و حل‌کننده فسفات و بالاترین میزان لیکوپن در تیمار تلفیقی باکتری­های آزادکننده پتاسیم و حل‌کننده فسفات و تثبیت‌کننده نیتروژن به­دست آمد. با­توجه به نتایج فوق می‌توان به مؤثر­بودن باکتری­های آزادکننده پتاسیم و حل‌کننده فسفات و تثبیت‌کننده نیتروژن به­عنوان کود زیستی در بهبود عملکرد و خصوصیات کیفی گوجه­فرنگی اشاره کرد.