اثر محلولپاشی برگی براسینواستروئید بر رشد، عملکرد و کیفیت میوه دو رقم توتفرنگی تحت تنش شوری در شرایط کشت بدون خاک
نویسندگان
1 دانشجوی سابق دکتری، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
2 دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
3 استاد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
4 استاد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز
5 استادیار، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز
doi
10.22059/ijhs.2018.262213.1480چکیده
به خاطر کمبود منابع آب شیرین، این پژوهش با هدف تعیین دامنه تحمل شوری توتفرنگی رقمهای ʼ پاروسʻ و ʼ آروماسʻ و نقش احتمالی براسینواستروئید در تخفیف اثر منفی شوری برنامهریزی شد. در این پژوهش محلولپاشی برگی با 24- اپی براسینولید (0، 25/0، 5/0 و 1 میلی گرم در لیتر) و چهار سطح شوری (0، 20، 40 و60 میلیمولارکلرید سدیم) بهصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار در شرایط آبکشت در گلخانه اجرا شد. نشاهای ریشهدار در گلدانهای پلاستیکی چهار لیتری حاوی محیط کشت پرلایت و کوکوپیت (1:1) کشت شدند. نتایج نشان داد که شوری بهطور معنیداری باعث کاهش عملکرد گیاه گردید، در غلظت 60 میلیمولار حدود 44 درصد کاهش عملکرد در گیاهان تحت تنش شوری مشاهده شد. کاربرد براسینواستروئید در غلظتهای 5/0 و 1 میلیگرم در لیتر توانست اثر منفی شوری بر کاهش عملکرد را کاهش دهد. همچنین باعث افزایش سطح برگ، وزن خشک شاخساره، ریشه و عملکرد گردید. بنابراین، براساس نتایج بهدستآمده در این پژوهش استفاده از تیمار براسینواستروئید با غلظتهای 5/0 و 1 میلیگرم در لیتر، راهکاری مناسب در جهت حل مشکلات ناشی از تنش شوری میباشد و رقم ʼآروماسʻ نسبت به تنش شوری و محلولپاشی با براسینواستروئید پاسخ بهتری نسبت به رقمʼپاروسʻ نشان داد.