اثر محلول‎‏پاشی برگی براسینواستروئید بر رشد، عملکرد و کیفیت میوه دو رقم توت‏فرنگی تحت تنش شوری در شرایط کشت بدون خاک

نویسندگان

1 دانشجوی سابق دکتری، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز

2 دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز

3 استاد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز

4 استاد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز

5 استادیار، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

doi
10.22059/ijhs.2018.262213.1480
چکیده

به خاطر کمبود منابع آب شیرین، این پژوهش با هدف تعیین دامنه تحمل شوری توت‏فرنگی رقم‏های ʼ پاروسʻ و ʼ آروماسʻ و نقش احتمالی براسینواستروئید در تخفیف اثر منفی شوری برنامه‏ریزی شد. در این پژوهش محلول‌پاشی برگی با 24- اپی براسینولید (0، 25/0، 5/0 و 1 میلی گرم در لیتر) و چهار سطح شوری (0، 20، 40 و60 میلی‏مولارکلرید سدیم) به‏صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار در شرایط آبکشت در گلخانه‏ اجرا شد. نشاهای ریشه‏دار در گلدان‏های پلاستیکی چهار لیتری حاوی محیط کشت پرلایت و کوکوپیت (1:1) کشت شدند. نتایج نشان داد که شوری به‌طور معنی‏داری باعث کاهش عملکرد گیاه گردید، در غلظت 60 میلی‏مولار حدود 44 درصد کاهش عملکرد در گیاهان تحت تنش شوری مشاهده شد. کاربرد براسینواستروئید در غلظت‏های 5/0 و 1 میلی‏گرم در لیتر توانست اثر منفی شوری بر کاهش عملکرد را کاهش دهد. همچنین باعث افزایش سطح برگ، وزن خشک شاخساره، ریشه و عملکرد گردید. بنابراین، براساس نتایج به‏دست­آمده در این پژوهش استفاده از تیمار براسینواستروئید با غلظت‏های 5/0 و 1 میلی‏گرم در لیتر، راهکاری مناسب در جهت حل مشکلات ناشی از تنش شوری می‏باشد و رقم ʼآروماسʻ نسبت به تنش شوری و محلول‏پاشی با براسینواستروئید پاسخ بهتری نسبت به رقمʼپاروسʻ نشان داد.