ضرورت رویکرد میان رشتهای در حوزهی سلامت: رهیافت قرآنی در آموزش و پژوهشهای پزشکی
نویسندگان
1 استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v43.i817.0570چکیده
نامه به سردبیرمقدمه: رهیافت قرآنی در علوم، ضمن تعمیق فهم هستیشناختی و معرفتشناختی، افقهای نوینی را در مواجهه با چالشهای معاصر میگشاید. هدف از این مطالعه، تبیین ضرورت رویکرد میانرشتهای مبتنی بر آموزههای قرآن در آموزش و پژوهشهای پزشکی بود.روشها: این مطالعه کیفی و با رویکردی تحلیلی- تطبیقی، ضمن بررسی چالشهای معاصر در حوزهی سلامت، به تبیین ظرفیتهای معارف قرآنی در ارتقای سلامت انسان میپردازد. با استناد به مطالعات پیشین و شواهد موجود، ضرورت اتخاذ رویکردی میانرشتهای در آموزش و پژوهشهای پزشکی مورد تأکید قرار میگیرد.یافتهها: یافتهها حاکی از آن است که قرآن کریم به ابعاد مختلف سلامت (جسمی، روانی، اجتماعی) اشاره دارد و دروس معارف اسلامی ظرفیت بالقوهای برای ارائه با رویکرد سلامتمحور دارند. همچنین، کمبود برنامههای آموزشی مرتبط با سلامت معنوی مشهود است. دستیابی به رویکردی قرآنی در حوزهی سلامت، مستلزم ایجاد پارادایمی نوین در آموزش و پژوهش پزشکی از طریق تعامل میانرشتهای میان متخصصان علوم پزشکی و اندیشمندان دینی است.نتیجهگیری: با توجه به چالشهای معاصر در حوزهی سلامت و ظرفیتهای موجود در معارف قرآنی، اتخاذ رویکردی میانرشتهای در آموزش و پژوهشهای پزشکی، ضرورتی انکارناپذیر است. این رویکرد، ضمن تعمیق فهم ما از ابعاد مختلف سلامت، میتواند راهکارهای نوینی برای ارتقای سلامت و بهزیستی انسان ارائه دهد.