اپیدمیولوژی و هیستوپاتولوژی بدخیمی معده در استان اصفهان از سال 1394 تا سال 1398

نویسندگان

1 پزشک عمومی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 پزشک عمومی، گروه پیشگیری از بیماری‌های غیرواگیر، معاونت بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 فوق تخصص خون و سرطان بزرگسالان، دانشیار گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

4 استادیار گروه ژنتیک و بیولوژی مولکولی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.48305/jims.v43.i817.0582
چکیده

مقاله پژوهشی مقدمه: سرطان معده، یکی از شایع‌ترین بدخیمی‌های ایران و جهان و یکی از کشنده‌ترین بیماری‌های موجود در دنیا است. لذا شناسایی جنبه‌های اپیدمیولوژیک این بیماری، از لوازم اصلی مقابله با آن است. در این مطالعه به بررسی سیمای اپیدمیولوژیک و هیستوپاتولوژیک سرطان معده در استان اصفهان از سال 1394 تا سال 1398 پرداخته شده است. روش‌ها: این مطالعه، یک پژوهش توصیفی- مقطعی است و داده‌ها از بانک اطلاعاتی گروه پیشگیری از بیماری‌های غیرواگیر معاونت بهداشت دانشگاه جمع‌آوری گردید و با روش‌های آماری کیفی و کمی آنالیز شد. یافته‌ها: طبق یافته‌های به دست آمده در 5 سال بررسی داده‌ها، تعداد موارد جدید سرطان معده در استان اصفهان، 2438 نفر و نرخ بروز بیماری بصورت میانگین در این 5 سال، 10/24 نفر بود؛ از این تعداد 67/8 درصد، مرد و 32/2 درصد، زن بودند. میانگین سنی افراد در زمان تشخیص بیماری 65/85 سال بوده است. شایع‌ترین نوع تومور، آدنوکارسینوم می‌باشد. همچنین شهرستان خوانسار دارای بیشترین و شهرستان برخوار، دارای کمترین میزان بروز سرطان معده بود. نتیجه‌گیری: نرخ بروز سرطان معده در استان اصفهان، در بازه‌ی زمانی 98-1394 متغیر بوده است؛ با این حال به نظر می‌رسد بروز این بیماری در سنین جوان‌تر، بویژه در بانوان، نسبت به قبل افزایش یافته است. لذا تدابیر پیشگیری و شناسایی زودرس توسط غربالگری‌ها پیشنهاد می‌شود.