تغییرات مورفولوژیک، فیزیولوژیک و بیوشیمیایی در گیاهان جوان سه رقم زیتون (Olea europaea L.) در شرایط تنش خشکی
نویسندگان
1 دانشیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کرمانشاه، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران
2 استادیار، گروه علوم باغبانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران
3 دانشجوی دکتری، گروه علوم باغبانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران
4 استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
doi
10.22059/ijhs.2017.242485.1326چکیده
بهمنظور بررسی عکسالعمل به خشکی برخی از ارقام تجاری زیتون، آزمایش گلدانی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی در شهرستان گیلانغرب واقع در استان کرمانشاه در سال 1394 در هوای آزاد به اجرا در آمد. تیمارها شامل سه سطح آبیاری بهمیزان 100 (شاهد)، 75 و 50 درصد ظرفیت مزرعه و سه رقم زیتون (زرد، آمیگدالولیا و کنسروالیا) بودند. نتایج نشان داد که رشد رویشی از قبیل ارتفاع نهال، تعداد و سطح برگ و طول ریشه بهطور معنیداری تحت تأثیر تنش آب، بسته به رقم قرار داشت. ارقام تحت تنش کمآبی، دارای تفاوت معنیداری در میزان فعالیت آنزیمهای پراکسیداز و کاتالاز بودند. بیشترین میزان فعالیت آنزیم پراکسیداز و کاتالاز در رقم کنسروالیا و تیمار 50% آبیاری مشاهده شد. مقدار فنل، تحت تنش کمآبی افزایش نشان داد. ارقام زرد، آمیگدالولیا و کنسروالیا بهترتیب بیشترین تا کمترین میزان فنل را تحت تیمارهای تنش خشکی در مقایسه با گیاهان شاهد داشتند. میزان مالوندیآلدهید در تیمارهای مختلف تحت تأثیر تنش خشکی دارای تفاوت معنیدار بود. بیشترین افزایش میزان مالوندیآلدهید در تیمار 50% آبیاری در رقم زرد با حدود 57 درصد افزایش در مقایسه با گیاهان شاهد مشاهده شد. بهطورکلی، پاسخ ارقام به تنش خشکی متفاوت بود و هر کدام پاسخی خاص نشان دادند. رشد رویشی شاخساره تحت شرایط تنش خشکی در رقم زرد بیشتر از کنسروالیا و آمیگدالولیا بود و رقم زرد از لحاظ افزایش مقدار فنل و فعالیت پراکسیداز و کاتالاز در شرایط تنش خشکی برتر بود درحالیکه ’کنسروالیا‘ بیشترین افزایش مقدار قند را داشت.